Świadomość własnych grzechów oraz ogromu Bożego miłosierdzia ośmiela człowieka do ich wyznania w spowiedzi, aby uzyskać rozgrzeszenie. Bóg jednak uczy, że przebaczenie należy „podać dalej” i przebaczyć także innym. Dusza wolna od winy i nieprzebaczenia otwiera się na łaskę Boga i niejako skraca i prostuje drogę do nieba – także przez czyściec – dzięki czynom miłości: „Ty udzielasz przebaczenia, aby Cię otaczano bojaźnią” (Ps 130, 4). Łaska ta pochodzi od Chrystusa, dlatego każdy wierzący w Eucharystii z Nim i przez Niego składa ofiarę, która przejednuje Boga i służy wszystkim do zbawienia (por. modlitwa nad darami). Wraz z Maryją, aniołami i świętymi wypowiada: „Wielbi dusza moja Pana, gdyż święte jest imię Boga i miłosierdzie Jego z pokoleń na pokolenia dla tych, co się Go boją” (por. Łk 1, 46. 49-50).
Bóg odpuszcza nam wszystkie nasze winy, ale czy my potrafimy przebaczyć tak, jak On przebacza nam – bez ograniczeń, z otwartym sercem i pełnym zrozumieniem? Dzisiejsza liturgia zaprasza nas do odkrywania miłosierdzia, które nie jest jednorazowym gestem, lecz postawą serca i drogą ku uzdrowieniu naszych relacji oraz naszych wewnętrznych ran.
W Ewangelii Jezus odpowiada na pytanie Piotra, które nieraz nurtuje nasze serca: ile razy, jak często mam przebaczać drugiemu człowiekowi? Pan nie daje nam konkretnej reguły, nie jest księgowym skrupulatnie liczącym, czy ostatecznie końcowy wynik się zgadza. On otwiera nam horyzont miłosierdzia bez miary, przeciwstawiając go logice zemsty i nienawiści. „Siedemdziesiąt siedem razy” oznacza: zawsze, bez końca, ilekroć jest taka potrzeba. Bo taki jest nasz Bóg – nie pamięta nam grzechów, a jedyną miarą Jego miłości jest miłosierdzie bez miary.
Papież Franciszek wielokrotnie przypominał, że miłosierdzie polega na dostrzeganiu w drugim człowieku nie tylko jego błędów, lecz przede wszystkim osoby – stworzonej na obraz Boga, zawsze większej niż jej grzech. Przebaczenie nie oznacza zapomnienia ani usprawiedliwiania zła, ale uwolnienie serca od ciężaru urazy i nienawiści. To miłosierdzie pozwala czynić dobro tam, gdzie nasz ludzki instynkt każe nam odwrócić się plecami i pójść w drugą stronę. Słowo Boże zachęca nas także, abyśmy podnosili i przytulali tych, którzy upadają, a nie wytykali ich palcami i zamykali im drzwi przed nosem.
Pamiętajmy o tym, ilekroć sami prosimy o przebaczenie naszych grzechów i powtarzamy słowa: „Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Pan zastosuje względem nas taką miarę, jaką my stosujemy wobec tych, którzy względem nas zawinili.
Ks. Daniel Łuka SSP
PIERWSZE CZYTANIE (Syr 27, 30 – 28, 7)
Odpuść winę bliźniemu
Czytanie z Mądrości Syracha
Złość i gniew są obrzydliwościami, których trzyma się grzesznik.
Tego, kto się mści, spotka pomsta od Pana, On grzechy jego dokładnie zachowa w pamięci.
Odpuść przewinę bliźniemu, a wówczas, gdy błagać będziesz, zostaną ci odpuszczone grzechy.
Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia? Nie ma on miłosierdzia nad człowiekiem do siebie podobnym, jakże błagać będzie o odpuszczenie swoich własnych grzechów? Sam, będąc ciałem, trwa w nienawiści, któż więc zyska dla niego odpuszczenie grzechów? Pamiętaj o rzeczach ostatecznych i przestań nienawidzić – o rozkładzie ciała, o śmierci, i trzymaj się przykazań!
Pamiętaj o przykazaniach i nie miej w nienawiści bliźniego – o przymierzu Najwyższego, i daruj obrazę!
Oto słowo Boże.
PSALM (Ps 103)
Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.
Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.
Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.
On odpuszcza wszystkie twoje winy *
i leczy wszystkie choroby.
On twoje życie ratuje od zguby, *
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.
Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.
Nie zapamiętuje się w sporze, *
nie płonie gniewem na wieki.
Nie postępuje z nami według naszych grzechów *
ani według win naszych nam nie odpłaca.
Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.
Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, *
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
Jak odległy jest wschód od zachodu, *
tak daleko odsuwa od nas nasze winy
Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.
DRUGIE CZYTANIE (Rz 14, 7-9)
I w życiu, i w śmierci należymy do Pana
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian
Bracia: Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc, i w śmierci należymy do Pana. Po to bowiem Chrystus umarł i powrócił do życia, by zapanować tak nad umarłymi, jak nad żywymi.
Oto słowo Boże.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 13, 34)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali,
tak jak Ja was umiłowałem.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Mt 18, 21-35)
Przypowieść o nielitościwym dłużniku
+ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?».
Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.
Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać.
Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował.
Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!”. Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.
Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło.
Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?”. I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu.
Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».
Oto słowo Pańskie.
Kalendarz. Pamiętnik. Notatnik
Jak w prosty sposób ćwiczyć pamięć, pielęgnować wspomnienia i planować to, co ważne? Czy prowadzenie kalendarza może pomóc zachować aktywność umysłu i stać się piękną pamiątką na przyszłość? Niniejszy planer powstał z myślą o osobach, które chcą żyć uważniej, spokojniej i pozostać młode duchem – niezależnie od codziennego tempa życia. Regularne planowanie, zapisywanie ważnych wydarzeń oraz wracanie do miłych wspomnień może stać się prostym sposobem na wspieranie pracy umysłu, aktywizację, ćwiczenie funkcji poznawczych np. pamięci, myślenia i zachowanie wewnętrznej harmonii.
„Kalendarz – Pamiętnik – Notatnik 2027” to coś więcej niż zwykły kalendarz. To codzienny towarzysz pomagający uporządkować myśli, zaplanować codzienność i zatrzymać to, co naprawdę ważne. Dzięki przejrzystemu układowi i prostej formie korzystanie z niego staje się naturalnym rytuałem wspierającym koncentrację, dobre nawyki i poczucie spokoju.
W środku znajdziesz:
Projekt rozwija wiele funkcji poznawczych w sposób przystępny i przyjazny dla użytkownika. Był poprzedzony wnikliwymi badaniami, konsultacją ze specjalistami różnych dziedzin, m.in. lekarzami geriatrii, psychologami, psychoterapeutami oraz potencjalnymi użytkownikami, analizą porównawczą dostępnych na rynku rozwiązań. Duża, czytelna forma oraz uporządkowany układ stron sprawiają, że korzystanie z kalendarza jest wygodne i przyjemne każdego dnia. To miejsce, do którego chce się wracać – by lepiej pamiętać, spokojniej planować i każdego dnia dbać o siebie oraz swój umysł.
Kalendarz – Pamiętnik – Notatnik
Anna Sternalska
Edycja Świętego Pawła
