WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA SŁOWA
Liturgia przypomina nam dziś o głębokiej więzi łączącej nas z Bogiem, który uczynił nas swoimi przybranymi dziećmi, oraz o prawdziwej wolności, jaką ofiarowuje nam On przez wiarę w Chrystusa. Prośmy Pana, aby wejrzał na nas łaskawie i obdarzył nas swoim błogosławieństwem, abyśmy mogli żyć w pełni tej wolności, którą przynosi nam Jezus. Niech nasza modlitwa w tej Eucharystii stanie się wyrazem naszej wiary, nadziei i pragnienia, aby stawać się coraz bardziej podobnymi do Niego. Otwórzmy nasze serca na działanie Ducha Świętego, abyśmy mogli przyjąć Jego łaskę i pokój, a nasze spotkanie z Chrystusem w Eucharystii przyniosło nam prawdziwe umocnienie w wierze i radość z przynależności do Bożej rodziny.
NIE MĄDROŚĆ TEGO ŚWIATA…
Jak to jest, że ludzie tego świata roztropniejsi są niż synowie światłości?! Znane porzekadło mówi: „Umiesz liczyć? Licz na siebie”. A co z wiarą i ufnością w moc Jezusa Chrystusa?
Dzisiejszy fragment Ewangelii zawiera jedne z najbardziej kontrowersyjnych słów Jezusa zapisanych na jej kartach. Wbrew wszelkim pozorom nic nie utraciły one ze swej aktualności. Mimo rozwoju ludzkości oraz wszelkich nowinek technicznych, Bóg jest najcenniejszym skarbem świata. Należy postawić na dobrą monetę – jest nią zawierzenie Panu całego swojego życia. Człowiek został obdarzony przez swego Stwórcę wielkimi darami. Jeśli nauczy się z nich korzystać, wówczas zawsze będzie uczestniczył w Jego życiu (modlitwa po komunii).
Współczesny świat oferuje łatwe życie, kierując się swoim duchem. Chrystus wymaga pójścia pod prąd! Wówczas drogi mieszkańców ziemi staną się proste, a to jest miłe Bogu (I czytanie). Niestety, ludzie nie słuchają Boga. Salomon modlił się, prosząc Pana o serce pełne rozsądku, czyli mądrość (1 Krl 13, 5). Obecnie rozumu używa się do różnych celów, niekoniecznie dobrych. Nikt nie może uzurpować sobie prawa do bycia Bogiem. Widać to szczególnie w postępującym rozwoju sztucznej inteligencji (AI).
Wspieraj, Panie, pracę rąk naszych, dzieło rąk naszych wspieraj! (psalm). Te słowa wypowiadane z przekonaniem, mogą stać się osobistą modlitwą pełną wiary i ufności. Bóg postawiony przez człowieka na pierwszym miejscu układa wszystko inne na właściwym miejscu. Wówczas w człowieku rozpoczyna się proces przemiany w prawdziwego ucznia Chrystusa.
ks. Tomasz Gierczak
LITURGIA SŁOWA
KATECHEZA
WPROWADZENIE
PIERWSZE CZYTANIE (Mdr 9, 13-18)
Prawdziwa mądrość
Czytanie z Księgi Mądrości
Któż z ludzi rozezna zamysł Boży albo któż pojmie wolę Pana? Nieśmiałe są myśli śmiertelników i przewidywania nasze zawodne, bo śmiertelne ciało przygniata duszę i ziemski namiot obciąża rozum pełen myśli.
Mozolnie odkrywamy rzeczy tej ziemi, z trudem znajdujemy, co mamy pod ręką – a któż wyśledzi to, co jest na niebie? Któż poznał Twój zamysł, gdy nie dałeś Mądrości, nie zesłał z wysoka Świętego Ducha swego?
I tak ścieżki mieszkańców ziemi stały się proste, a ludzie poznali, co Tobie miłe, i zostali ocaleni przez Mądrość.
Oto słowo Boże.
PSALM (Ps 90)
Refren: Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką.
Obracasz w proch człowieka *
i mówisz: «Wracajcie, synowie ludzcy».
Bo tysiąc lat w Twoich oczach †
jest jak wczorajszy dzień, który minął, *
albo straż nocna.
Refren: Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką.
Porywasz ich, stają się niby sen poranny, *
jak trawa, która rośnie:
rankiem zielona i kwitnąca, *
wieczorem więdnie i usycha.
Refren: Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką.
Naucz nas liczyć dni nasze, *
byśmy zdobyli mądrość serca.
Powróć, Panie, jak długo będziesz zwlekał? *
Bądź litościwy dla sług Twoich!
Refren: Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką.
Nasyć nas o świcie swoją łaską, *
abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.
Dobroć Pana, Boga naszego, niech będzie nad nami †
i wspieraj pracę rąk naszych, *
dzieło rąk naszych wspieraj.
Refren: Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką.
DRUGIE CZYTANIE (Flm 9b-10. 12-17)
Wszyscy są braćmi
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filemona
Najdroższy: Ja, stary Paweł, a teraz jeszcze więzień Chrystusa Jezusa – proszę cię za moim dzieckiem, za tym, którego zrodziłem w kajdanach, za Onezymem. Jego ci odsyłam; ty zaś jego, to jest serce moje, przyjmij do domu. Zamierzałem go trzymać przy sobie, aby zamiast ciebie oddawał mi usługi w kajdanach, które noszę dla Ewangelii. Jednakże postanowiłem nie czynić niczego bez twojej zgody, aby dobry twój czyn był nie jakby z musu, ale z dobrej woli. Może bowiem po to oddalił się od ciebie na krótki czas, abyś go odebrał na zawsze, już nie jako niewolnika, lecz więcej niż niewolnika, jako brata umiłowanego. Takim jest on zwłaszcza dla mnie, ileż więcej dla ciebie zarówno w doczesności, jak i w Panu. Jeśli więc się poczuwasz do łączności ze mną, przyjmij go jak mnie.
Oto słowo Boże.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ps 119, 135)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Okaż Twemu słudze światłość swego oblicza
i naucz mnie Twoich ustaw.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Łk 14, 25-33)
Kto nie wyrzeka się wszystkiego, nie może być uczniem Jezusa
+ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Wielkie tłumy szły z Jezusem. On odwrócił się i rzekł do nich: «Jeśli ktoś przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto i siebie samego, nie może być moim uczniem. Kto nie dźwiga swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem.
Bo któż z was, chcąc zbudować wieżę, nie usiądzie wpierw i nie oblicza wydatków, czy ma na wykończenie? Inaczej, gdyby położył fundament, a nie zdołałby wykończyć, wszyscy patrząc na to, zaczęliby drwić z niego: „Ten człowiek zaczął budować, a nie zdołał wykończyć”.
Albo jaki król, mając wyruszyć, aby stoczyć bitwę z drugim królem, nie usiądzie wpierw i nie rozważy, czy w dziesięć tysięcy ludzi może stawić czoło temu, który z dwudziestu tysiącami nadciąga przeciw niemu? Jeśli nie, wyprawia poselstwo, gdy tamten jest jeszcze daleko, i prosi o warunki pokoju.
Tak więc nikt z was, jeśli nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem».
Oto słowo Pańskie.


