WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA SŁOWA
Dziś w liturgii Kościoła obchodzimy święto Podwyższenia Krzyża Świętego – dzień, w którym szczególnie rozważamy tajemnicę zbawienia, dokonanego przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. Krzyż, który był symbolem hańby i cierpienia, stał się dla nas znakiem nadziei, zwycięstwa i Bożej miłości. To przez krzyż Jezus otworzył nam drogę do życia wiecznego. Zgromadzeni wokół ołtarza wpatrujmy się w krzyż Chrystusa, który uczy nas, że w cierpieniu i trudzie może zrodzić się życie, a w słabości może objawić się Boża moc. Prośmy Boga, abyśmy umieli przyjmować krzyże naszego życia z wiarą, a przez nie dojść do zmartwychwstania. Niech ta Eucharystia umocni naszą wiarę i przypomni nam o nieskończonej miłości Boga, objawionej na krzyżu
W TYM ZNAKU ZWYCIĘŻYSZ
Konstantyn Wielki przed bitwą w 312 roku przy Moście Mulwijskim w Rzymie miał ujrzeć na niebie znak krzyża. Ufając temu widzeniu, wyruszył do boju i zwyciężył. A co w moje życie wnosi wizerunek Ukrzyżowanego?
Święto Podwyższenia Krzyża Świętego jest zaproszeniem do kontemplacji jego tajemnicy. Stał się on symbolem zbawienia, nadziei i miłości Boga do człowieka. W dzisiejszych czytaniach możemy dostrzec głęboki związek między cierpieniem a zbawieniem.
W pierwszym z nich widzimy Izraelitów wędrujących przez pustynię. Jeżeli któryś z nich został ukąszony przez jadowite węże, a spojrzał na miedzianego węża na palu, został uratowany. Wydarzenie to stanowi zapowiedź krzyża, na którym zawisł Chrystus. W ten sposób przyniósł zbawienie wszystkim ludziom. Przez swój krzyż Jezus pokonał grzech i śmierć. Podobnie węże zostały pokonane na pustyni przez spojrzenie na miedzianego węża. Krzyż Chrystusa stał się narzędziem uzdrowienia. Ewangelia pokazuje nam, że w krzyżu objawiła się Boża miłość. Ojciec w swoim Synu ponosi ofiarę dla zbawienia człowieka. Krzyż jest miejscem cierpienia, ale przede wszystkim miłości, która zbawia. Jezus mówi: Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał , aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.
Drugie czytanie podkreśla, że krzyż jest także drogą do wywyższenia. Jezus, będąc Bogiem, uniżył samego siebie i przyjął postać człowieka. Ojciec wywyższył Go, dając Mu imię ponad wszelkie imię. Krzyż w oczach świata wydaje się być porażką, w rzeczywistości jest zwycięstwem nad grzechem i śmiercią.
Przeżywany przez nas krzyż jest także czasem, w którym objawia się najgłębsza tajemnica naszej wiary. Boża miłość przekracza wszelkie granice, także cierpienia i śmierci, i zawsze prowadzi nas do życia wiecznego. Starajmy się patrzeć na krzyż jako na znak nadziei i zbawienia. Takie spojrzenie da nam siłę do przezwyciężania trudności i cierpienia. Idźmy za przykładem Jezusa.
ks. Krzysztof Lęcznar
LITURGIA SŁOWA
KATECHEZA
WPROWADZENIE
PIERWSZE CZYTANIE (Lb 21, 4b-9)
Wąż z brązu znakiem ocalenia
Czytanie z Księgi Liczb
W owych dniach podczas drogi lud stracił cierpliwość. I zaczęli mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi: «Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli? Nie ma chleba ani wody, a uprzykrzył się nam już ten pokarm mizerny».
Zesłał więc Pan na lud węże o jadzie palącym, które kąsały ludzi, tak że wielka liczba Izraelitów zmarła. Przybyli więc ludzie do Mojżesza, mówiąc: «Zgrzeszyliśmy, szemrząc przeciw Panu i przeciwko tobie. Wstaw się za nami do Pana, aby oddalił od nas węże». I wstawił się Mojżesz za ludem.
Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: «Sporządź węża i umieść go na wysokim palu; wtedy każdy ukąszony, jeśli tylko spojrzy na niego, zostanie przy życiu». Sporządził więc Mojżesz węża z brązu i umieścił go na wysokim palu. I rzeczywiście, jeśli kogo wąż ukąsił, a ukąszony spojrzał na węża z brązu, zostawał przy życiu.
Oto słowo Boże.
PSALM (Ps 78
Refren: Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy.
Słuchaj, mój ludu, nauki mojej, *
nakłońcie wasze uszy na słowa ust moich.
Do przypowieści otworzę me usta, *
wyjawię tajemnice zamierzchłego czasu.
Refren: Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy.
Gdy ich zabijał, wtedy Go szukali, *
nawróceni garnęli się do Boga.
Przypominali sobie, że Bóg jest ich opoką, *
że Bóg Najwyższy jest ich Zbawicielem.
Refren: Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy.
Lecz oszukiwali Go swymi ustami *
i kłamali Mu swoim językiem.
Ich serce nie było Mu wierne, *
w przymierzu z Nim nie byli stali.
Refren: Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy.
On jednak, będąc miłosierny, *
odpuszczał im winę i nie zatracał,
gniew swój często powściągał *
i powstrzymywał swoje wzburzenie.
Refren: Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy.
DRUGIE CZYTANIE (Flp 2, 6-11)
Chrystus uniżył samego siebie, dlatego Bóg Go wywyższył
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian
Chrystus Jezus, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.
Dlatego też Bóg wywyższył Go nad wszystko i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.
Oto słowo Boże.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Uwielbiamy Cię, Chryste, i błogosławimy Ciebie,
bo przez Krzyż Twój święty świat odkupiłeś.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (J 3, 13-17)
Krzyż narzędziem zbawienia
+ Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do Nikodema: «Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił, Syna Człowieczego.
A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.
Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony».
Oto słowo Pańskie.
KLIKNIJ TUTAJ I PRZECZYTAJ PROFESJONALNIE PRZYGOTOWANE DLA CIEBIE KOMENTARZE DO CODZIENNEJ LITURGII SŁOWA NA EDYCJA.PL
KATECHEZA
LITURGIA SŁOWA
WPROWADZENIE
DZIEŃ Z EWANGELIĄ
Jak odnowić i rozwijać swoje życie duchowe na co dzień? Odkryj inspirujące, przenikające do głębi duszy, przemieniające i niosące nadzieję rozważania na każdy dzień s. Bożeny Marii Hanusiak.
Autorka prezentowanej pozycji od wielu lat prowadzi życie pustelnicze, wsłuchując się w słowo Boże, które właśnie na pustyni wybrzmiewa mocniej. Dlatego też książka ta może pomóc w tym, by usłyszeć najważniejsze Słowo, którym jest sam Jezus Chrystus, nasz Pan i Mistrz.
Zaletą tych krótkich rozważań jest ich forma. Napisane są one niejako w imieniu samego Jezusa, jednak nie zastępują słów Ewangelii, a jedynie je tłumaczą i inspirują czytelnika, by wrócić do podanego źródła. Jezus jakby zbliża się do nas i raz jeszcze wyjaśnia to, co zostało zapisane przez ewangelistów.
s. Bożena Maria Hanusiak pust.
Dzień z Ewangelią na rok A, B, C
Edycja Świętego Pawła 2025
