2 NIEDZIELA ADWENTU – rok A

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA SŁOWA


Świece płonące na adwentowym wieńcu odmierzają upływający czas oczekiwania na spotkanie z przychodzącym Panem. Może kolejny raz z niedowierzaniem obserwujemy, jak szybko minął jeszcze jeden tydzień naszego życia. Stając dzisiaj przy ołtarzu, przynosząc do świątyni nasze codzienne problemy i przedstawiając je Bogu, prośmy Go, aby troski doczesne nie przeszkadzały nam w dążeniu na spotkanie z Chrystusem (por. kolekta). Człowiek tak naprawdę pragnie wielu rzeczy, których nie potrzebuje, a potrzebuje wielu takich, których wcale nie pragnie. Niech więc udział w Eucharystii i przyjęcie Komunii św. pomaga nam mądrze oceniać dobra doczesne i miłować wieczne (por. modlitwa po komunii). To bardzo trudna, ale jakże potrzebna umiejętność, aby dobrze przeżyć tak szybko upływający czas.

MUSZĘ COŚ Z SOBĄ ZROBIĆ!

„Nie mam sobie nic do zarzucenia” – powtarzamy. „Dobrze jest, jak jest” – dorzucamy. A jednak coś nie gra. Inni za bardzo nie mogą ze mną wytrzymać. Od czasu do czasu odzywają się wyrzuty sumienia. Nie jestem z siebie zadowolony. A czy sam Bóg jest ze mnie zadowolony? Wypada, a nawet koniecznie trzeba zapytać.

„Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie” – rozbrzmiewa w Adwencie. Nawrócenie według Ewangelii to „być” albo „nie być” dla człowieka! Nawrócenie to sposób na życie, to warunek życia. I to nie jednorazowa przemiana całego mojego myślenia. To nieustanny, nigdy niekończący się proces.
Nie mogę sobie pozwolić na zlekceważenie czy odrzucenie wezwania Bożego do nawrócenia, bo zginę, bo siekiera do korzenia mojego życia już przyłożona, grozi mi wycięcie i spalenie (por. Ewangelia). Nie nawracając się, mogę zasłużyć na miano „plemienia żmijowego”, sam uważając się za „wybrańca losu”. Czy to groźba, straszenie? Nie! Bóg nikogo nie straszy ani nikomu nie grozi. Bóg, który jest miłością, ostrzega. Bo kto kocha, ostrzega osobę kochaną, nieraz także przed nią samą. Człowiek bowiem może nie dostrzegać zagrożenia, a nawet odrzucać możliwość potępienia wiecznego.
Nawrócenia serca dokonuje w nas sam Bóg przez swojego Ducha Świętego. Dlatego módlmy się często o łaskę nawrócenia dla siebie i swoich bliskich.
W dzisiejszą niedzielę szczególnie modlimy się w intencji Kościoła na Wschodzie, aby odrodzony po „komunistycznym tornado”, mógł nam dawać świadectwo zwycięskiej mocy Ewangelii, która wzywa do nawrócenia serca.

ks. Marian Duda


LITURGIA SŁOWA
KATECHEZA
WPROWADZENIE


PIERWSZE CZYTANIE (Iz 11, 1-10)
Przyjście Mesjasza, Króla sprawiedliwego

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści odrośl z jego korzeni. I spocznie na niej Duch Pański, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pańskiej. Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej.
Nie będzie sądził z pozorów ani wyrokował według pogłosek; raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie i pokornym w kraju wyda słuszny wyrok. Rózgą swoich ust uderzy gwałtownika, tchnieniem swoich warg uśmierci bezbożnego. Sprawiedliwość będzie mu pasem na biodrach, a wierność przepasaniem lędźwi.
Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą pospołu i mały chłopiec będzie je poganiał. Krowa i niedźwiedzica przestawać będą z sobą przyjaźnie, młode ich razem będą legały. Lew też jak wół będzie jadał słomę. Niemowlę igrać będzie na gnieździe kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii. Zła czynić nie będą ani działać na zgubę po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze.
Owego dnia to się stanie: Korzeń Jessego stać będzie na znak dla narodów. Do niego ludy przyjdą po radę, i sławne będzie miejsce jego spoczynku.

Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 72)

Refren: Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie.

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.

Refren: Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie.

Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.

Refren: Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie.

Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
i ubogiego, który nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci

Refren: Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie.

Niech jego imię trwa na wieki, *
jak długo świeci słońce, niech trwa jego imię.
Niech jego imieniem wzajemnie się błogosławią, *
niech wszystkie narody życzą mu szczęścia.

Refren: Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie.

DRUGIE CZYTANIE (Rz 15, 4-9)
Chrystus zbawia wszystkich ludzi

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia: To, co niegdyś zostało napisane, napisane zostało także dla naszego pouczenia, abyśmy dzięki cierpliwości i pociesze, jaką niosą Pisma, podtrzymywali nadzieję. A Bóg, który daje cierpliwość i pociechę, niech sprawi, abyście wzorem Chrystusa te same uczucia żywili do siebie i zgodnie jednymi ustami wielbili Boga i Ojca Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
Dlatego przygarniajcie siebie nawzajem, bo i Chrystus przygarnął was – ku chwale Boga. Albowiem Chrystus – powiadam – stał się sługą obrzezanych dla ukazania wierności Boga i potwierdzenia przez to obietnic danych ojcom oraz po to, żeby poganie za okazane sobie miłosierdzie uwielbili Boga, jak napisano:
«Dlatego oddawać Ci będę cześć między poganami i śpiewać imieniu Twojemu».

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Łk 3, 4c. 6 )

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego;
wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 3, 1-12)
Nawracajcie się bo bliskie jest królestwo niebieskie

+ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

W owym czasie pojawił się Jan Chrzciciel i głosił na Pustyni Judzkiej te słowa: «Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie». Do niego to odnosi się słowo proroka Izajasza, gdy mówi: «Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki!».
Sam zaś Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a jego pokarmem były szarańcza i miód leśny. Wówczas ciągnęły do niego Jerozolima oraz cała Judea i cała okolica nad Jordanem. Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając swoje grzechy.
A gdy widział, że przychodziło do chrztu wielu spośród faryzeuszów i saduceuszów, mówił im:
«Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc godny owoc nawrócenia, a nie myślcie, że możecie sobie mówić: „Abrahama mamy za ojca”, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już siekiera jest przyłożona do korzenia drzew. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień.
Ja was chrzczę wodą dla nawrócenia; lecz Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie; ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów. On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem. Ma On wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym».

Oto słowo Pańskie.


KLIKNIJ TUTAJ I PRZECZYTAJ PROFESJONALNIE PRZYGOTOWANE DLA CIEBIE KOMENTARZE DO CODZIENNEJ LITURGII SŁOWA NA EDYCJA.PL
KATECHEZA
LITURGIA SŁOWA
WPROWADZENIE


Biblia w liturgii Mszy Świętej.
Adwent – Narodzenie Pańskie

Uznana seria “W Drodze do Emaus” nawiązuje do słów z Piątej modlitwy eucharystycznej: „On, podobnie jak uczniom w Emaus, wyjaśnia nam Pisma i łamie dla nas chleb”. Uzmysławiają one, że każda Msza Święta odtwarza wydarzenia z Emaus – najpierw wyjaśnienie Pisma, czyli liturgia słowa, a następnie łamanie chleba, czyli liturgia eucharystyczna.
Pierwszy tom z serii zawiera objaśnienia czytań mszalnych na okres Adwentu oraz Narodzenia Pańskiego.
Dzięki tej książce masz szansę przygotować się do każdej Mszy Świętej i ze zrozumieniem przyjmować Słowo, jakie Bóg do Ciebie kieruje. Opracowanie przyda się zarówno kapłanom, lektorom, jak i wszystkim, którzy chcą lepiej zgłębiać teksty odczytywane podczas Mszy.

Biblia w liturgii Mszy Świętej
Adwent – Narodzenie Pańskie
Edycja Świętego Pawła 2021