3 NIEDZIELA ZWYKŁA – rok A

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA SŁOWA


Dziś w Kościele obchodzimy Niedzielę Słowa Bożego – inicjatywę papieża Franciszka, która ma na celu uświadomienie nam, jak wielką wartość ma słowo Boże w życiu każdego wierzącego. Jezus rozpoczyna swoją działalność publiczną nie w centrum religijnego świata tamtego czasu, lecz na peryferiach – w pogardzanej przez wielu Galilei. To miejsce, które dziś kojarzy się nam pozytywnie: z Kafarnaum, z brzegiem jeziora, gdzie Jezus powołał pierwszych uczniów, i z początkiem głoszenia Dobrej Nowiny. Bóg nie kieruje swojego słowa najpierw do elit Jerozolimy, ale do tych, którzy żyją na obrzeżach – często zapomniani, duchowo zagubieni, ale otwarci, głodni prawdy i pokorni. To właśnie do takich ludzi słowo Boże dociera najpełniej. Ale Jezus nie tylko głosi słowo – On sam jest Słowem, które przemienia serca. Galilea staje się więc symbolem miejsca słuchania i duchowej przemiany. Tam, gdzie Jezus jest przyjęty, tam rozbłyska światło pośród ciemności. My również jesteśmy dziś jak Galilea – miejscem, gdzie Bóg pragnie przemówić.

POWOŁANIE

O kapłaństwie nie mówimy, że jest to zawód, ale powołanie. Powołanie nie jest czymś, co człowiek sam wybiera – to odpowiedź na Boże wezwanie. Nie wyście Mnie wybrali, ale ja was wybrałem – przypomina Jezus. Powołanie zatem zawiera trzy elementy: 1 – wezwanie, 2 – przyjęcie tego wezwania, 3 – jego realizację w życiu. Zadajmy sobie pytanie: Czy Bóg dzisiaj nie powołuje? Często bowiem mówimy o kryzysie powołań. A może po prostu staliśmy się głusi na Jego wezwanie?

Odpowiedź na to pytanie daje nam św. Paweł w Pierwszym Liście do Koryntian: Upominam was, bracia […], abyście żyli w zgodzie i by nie było wśród was rozłamów; abyście byli jednego ducha i jednej myśli. Niestety, nasze podziały, spory i wzajemna niechęć przeradzająca się w nienawiść – i to wśród nas, uczniów Chrystusa – zamykają nasze uszy i serca na głos Boga. Czy w tym zgiełku młody człowiek może usłyszeć wezwanie Pójdź za Mną? Jednak zawsze jest nadzieja. Prorok Izajasz mówi: W dawniejszych czasach upokorzył Pan krainę Zabulona i Neftalego, za to w przyszłości chwałą okryje… Bóg jest Słowem, które potrafi się przebić przez każdy hałas i dotrzeć do każdego serca. Wtedy człowiek kroczący w ciemnościach ujrzy światłość wielką. Piękny przykład powołania mamy w Szymonie i jego bracie Andrzeju. Zajęci tym, co robili zawsze, czyli połowem ryb, słyszą słowa: Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi. I co robią? Natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. Dlaczego? Bo umieli odróżnić słowo Boga od słowa ludzkiego, rozpoznali głos wzywającego ich Boga. Czy i my dzisiaj rozpoznajemy Jego głos: Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie?

Ks. Grzegorz Klimkiewicz


LITURGIA SŁOWA
KATECHEZA
WPROWADZENIE


PIERWSZE CZYTANIE (Iz 8, 23b – 9, 3)
Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

W dawniejszych czasach upokorzył Pan krainę Zabulona i krainę Neftalego, za to w przyszłości chwałą okryje drogę do morza, wiodącą przez Jordan, krainę pogańską.
Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują we żniwa, jak się weselą przy podziale łupu.
Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy, jak w dniu porażki Madianitów.

Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 27)

Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.

Pan moim światłem i zbawieniem moim, *
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia, *
przed kim miałbym czuć trwogę?

Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.

O jedno tylko Pana proszę i to zabiegam,
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu *
po wszystkie dni mego życia,
abym kosztował słodyczy Pana, *
stale się radował Jego świątynią.

Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny, *
nabierz odwagi i oczekuj Pana.

Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.

DRUGIE CZYTANIE (1 Kor 1, 10-13. 17)
Jedność chrześcijan

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Upominam was, bracia, w imię Pana naszego, Jezusa Chrystusa, abyście żyli w zgodzie i by nie było wśród was rozłamów; abyście byli jednego ducha i jednej myśli.
Doniesiono mi bowiem o was, bracia moi, przez ludzi Chloe, że zdarzają się między wami spory. Myślę o tym, co każdy z was mówi: «Ja jestem od Pawła, a ja od Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa». Czyż Chrystus jest podzielony? Czyż Paweł został za was ukrzyżowany? Czyż w imię Pawła zostaliście ochrzczeni?
Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Mt 4, 23)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus głosił Ewangelię o królestwie
i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (dłuższa, Mt 4, 12-23, krótsza, Mt 4, 12-17)
Na Jezusie spełnia się zapowiedź Izajasza

+ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza:
«Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».
Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie».

Koniec krótszej perykopy.

Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.
I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.

Oto słowo Pańskie.


KLIKNIJ TUTAJ I PRZECZYTAJ PROFESJONALNIE PRZYGOTOWANE DLA CIEBIE KOMENTARZE DO CODZIENNEJ LITURGII SŁOWA NA EDYCJA.PL
KATECHEZA
LITURGIA SŁOWA
WPROWADZENIE


Dr Półtawska o kapłaństwie

„Każdy ksiądz jest wybrany przez Boga po to, żeby uświadomił ludziom, że są nie byle kim. Kapłan ma pokazać ludziom ten wielki wymiar człowieka – najwspanialszego stworzenia, jakie istnieje na ziemi. Dlatego przez całe życie fascynowało mnie kapłaństwo – równie wielkie i równie tajemnicze, jak samo życie” – pisała dr Wanda Półtawska, która otaczała opieką medyczną kleryków w seminariach duchownych, gdzie głosiła wykłady i katechezy, a także przebadała setki kandydatów i kandydatek do życia konsekrowanego. Teraz w ręce czytelników trafiają teksty dr Półtawskiej o kapłaństwie zebrane w jednym tomie.

12 artykułów

Książka to zbiór 12 artykułów tej wybitnej lekarki podejmujących tematykę kapłaństwa w różnych odsłonach. Poruszane kwestie to m.in. świętość w powołaniu kapłańskim i zakonnym, oczekiwania świeckich wobec kapłanów, celibat kapłański w świetle medycyny i psychologii, samotność w życiu kapłana, kapłan a rodzina.

Nie tylko dla kapłanów

Książka to doskonała i wciąż aktualna lektura dla kleryków, księży, zakonnic i zakonników, a także świeckich, którym nie jest obojętna rola kapłanów w ich życiu.

Fascynujące kapłaństwo – Wanda Półtawska
Edycja Świętego Pawła