NR 42 / 2021 – 22 NIEDZIELA ZWYKŁA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


BOŻE PARAGRAFY

Przywykliśmy do tego, że prawo reguluje wiele dziedzin życia: budownictwo, handel czy bankowość. Bóg również jest dawcą prawa. Jakie ma ono dziś znaczenie?


W pierwszym czytaniu Mojżesz przypomina Izraelitom, że Boże prawo jest dobre i mądre. Bóg dał swojemu ludowi wiele wskazań, które regulowały jego funkcjonowanie. Jednak szczególne znaczenie posiadał Dekalog. To 10 wskazań, które nie tyle miały uregulować życie społeczeństwa, co raczej postawić człowieka w najgłębszej prawdzie o sobie: jedynie w zgodzie z Bożym prawem można żyć w pełnym szczęściu i harmonii. Święty Jakub podkreśla więc w drugim czytaniu, że bycie uczniem Boga domaga się osobistego zaangażowania. Boże prawo ma głęboki sens, bo zmienia ludzkie serca. Nie ma jedynie charakteru dyscyplinującego. Stąd uczeń Chrystusa z potrzeby serca ukształtowanego przez Zbawiciela pochyli się nad potrzebującymi, wdowami czy sierotami, a sam pozostanie wewnętrznie czysty, niezainfekowany wirusem zła, dążąc do pokonania grzechu, który puka także do jego serca. W Ewangelii Chrystus dobitnie podkreśla, że można trwać w dwóch błędnych postawach wobec Boga i Jego prawa. Pierwszą jest czysto zewnętrzne spełnianie jego zasad. Zimne, nieludzkie, dręczące. Drugą – tworzenie własnych rozwiązań, które jedynie pozornie odwołują się do Boga. Chrystus zna ludzkie serca. Stąd sam podaje katalog ułomności, które mają swoje źródło w mroku ludzkiego wnętrza. Ludzkie prawo nie w pełni zajmuje się tym, do czego odwołał się Chrystus: pychą, głupotą czy zazdrością. Jedynie Boże prawo miłości przemienia tak dogłębnie, że człowiek staje się duchowo i moralnie odnowiony. Wtedy, nawet nie znając żadnych paragrafów, nie będzie czynić zła.

ks. Marek Piedziewicz


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE


PIERWSZE CZYTANIE (Pwt 4,1-2.6-8)

Zachowywać prawo Boże

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa.

Mojżesz powiedział do ludu izraelskiego:
„A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, których uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan Bóg waszych ojców. Nic nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i nic z tego nie odejmiecie, zachowując nakazy waszego Pana Boga, które na was nakładam.
Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością w oczach narodów, które usłyszawszy o tych prawach, powiedzą: «Z pewnością ten wielki naród to lud mądry i rozumny». Bo któryż naród wielki ma bogów tak bliskich, jak Pan Bóg nasz, ilekroć Go wzywamy? Któryż naród wielki ma prawa i nakazy tak sprawiedliwe, jak całe to Prawo, które ja wam dziś daję?”

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 15,1b-3a.3bc-4ab.4c-5)

Refren: Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie.

Kto zamieszka na Twej górze świętej? *
Ten, kto postępuje nienagannie, działa sprawiedliwie
i mówi prawdę w swym sercu, *
kto swym językiem oszczerstw nie głosi.

Kto nie czyni bliźniemu nic złego, *
nie ubliża swoim sąsiadom,
kto za godnego wzgardy uważa złoczyńcę, *
ale szanuje tego, kto się boi Pana.

Kto dotrzyma przysięgi dla siebie niekorzystnej, *
kto nie daje swych pieniędzy na lichwę
i nie da się przekupić przeciw niewinnemu. *
Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje.

DRUGIE CZYTANIE (Jk 1,17-18.21b-22.27)

Wprowadzać słowo w czyn

Czytanie z Listu świętego Jakuba Apostoła.

Bracia moi umiłowani:
Każde dobro, jakie otrzymujemy, i wszelki dar doskonały zstępuje z góry, od Ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności. Ze swej woli zrodził nas przez słowo prawdy, byśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń.
A przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze wasze. Wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie.
Religijność czysta i bez skazy wobec Boga i Ojca wyraża się w opiece nad sierotami i wdowami w ich utrapieniach i w zachowaniu siebie samego nieskalanym od wpływów świata.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Jk 1,18)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ze swej woli zrodził nas Ojciec przez słowo prawdy,
abyśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mk 7,1-8.14-15.21-23)

Prawo Boże a zwyczaje

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Zebrali się u Jezusa faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie umytymi rękami. Faryzeusze bowiem i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I gdy wrócą z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych zwyczajów, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych.
Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: „Dlaczego twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?”
Odpowiedział im: „Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: «Ten lud czci mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode mnie. Ale czci na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi». Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji”.
Potem przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: „Słuchajcie mnie wszyscy i zrozumiejcie. Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Wszystko to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym”.

Oto słowo Pańskie.


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


W TROSCE O CZYSTE SUMIENIE

Zasadniczym zagrożeniem dla prawości sumienia jest dzisiaj lekceważenie Boga oraz posługi Kościoła.


Pełnione przez nas funkcje i role rodzinne, kościelne, społeczne czy zawodowe nie bronią naszego sumienia przed uwikłaniem moralnym i przed nieprawością. Więcej nawet: każda funkcja i związana z nią władza, choćby nawet ta najmniejsza, jak władza wychowawcy nad wychowankiem, kapłana nad penitentem, matki nad dzieckiem, lekarza nad pacjentem, policjanta nad obywatelem, staje się nierzadko okazją do nadużyć, przemocy i manipulacji. (…) Jedynie człowiek, który wierzy, że jego władza pochodzi od Boga, i który jest jednocześnie świadom ludzkiej ograniczoności, nie nadużyje jej.


W TROSCE O CZYSTE SUMIENIE

Książka „W trosce o czyste sumienie” to niezastąpiony przewodnik dla ludzi troszczących się o czyste sumienie, pomocny w dobrym, świadomym przygotowaniu do sakramentu pojednania. Cenny szczególnie dzisiaj, gdy nieraz bezwiednie ulegamy cywilizacyjnym wpływom i nader często kwestionujemy zakazy i nakazy moralne czy też przykazania kościelne. Jego autor, ks. Józef Augustyn, jezuita, doświadczony kierownik duchowy, odpowiada w nim na wiele pytań, m.in.: Dlaczego tak trudno nam przyznać się do grzechu? Czy codzienny rachunek sumienia to konieczność? Jak powinniśmy pielęgnować swoje sumienie? Wskazówki zawarte w książce, wymagając naszego zaangażowania, pozwolą nam zachować czyste serce oraz zdrowy zmysł moralny.