UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA SŁOWA


W dzisiejszą uroczystość Bożego Ciała wychodzimy na zewnątrz naszych kościołów, na ulice, drogi, place, osiedla naszych miejscowości. Trzeba nam jeszcze raz po Wielkim Czwartku przypomnieć sobie tajemnicę Boga, który stał się Człowiekiem pielgrzymującym wśród nas. Tam gdzie mieszkamy, pracujemy, gdzie spieszymy się na zakupy, do pracy czy szkoły. Bóg karmi nas swoim Ciałem, abyśmy mieli życie w obfitości, karmi nas słowem prawdy, słowem pięknym i wymagającym, którego nie znajdziemy w chaosie głośnych i często zmanipulowanych informacji. To właśnie proste składniki pożywienia: pszenica i miód wymienione w antyfonie na wejście są zapowiedzią Krwi i Ciała Jezusa, który dany jest nam jako Chleb żyjących, pokarm żywy.

ZAKAZ WSTĘPU

Bardzo dbamy o naszą prywatność, dlatego zwykle nie zapraszamy nieznajomych do naszych mieszkań. Nie odsłaniamy historii naszego życia przed przypadkowym słuchaczem. Często jednak nawet przed zatroskanym o nas i nasze życie Jezusem wywieszamy tabliczkę z napisem „zakaz wstępu”.

Ewangelista opisał wskazówki, których Jezus udzielił dwóm uczniom wysłanym, by przygotowali Ostatnią Wieczerzę. Ukazuje to wielką troskę Jezusa o odpowiednie przygotowanie do tego niepowtarzalnego spotkania z uczniami, które zapoczątkowało ponadczasową możliwość spotkań człowieka z Bogiem.
Raz w roku ulice naszych miejscowości stają się tym miejscem szczególnie przygotowanym na spotkanie z Jezusem. Wpatrując się w Najświętszy Sakrament, przechodzimy pod oknami domów i mieszkań, gdzie na co dzień toczy się zwyczajne życie. To miejsca, gdzie ludzie doświadczają radości i szczęścia, ale również smutku, cierpienia, zła. Raz w roku na rogach naszych ulic wybrzmiewają fragmenty Ewangelii, tam gdzie na co dzień słychać ludzkie słowa zarówno te pełne miłości i życzliwości, jak i te raniące i niszczące.
Ostatnia Wieczerza i dzisiejsza uroczystość uświadamiają, że Jezus chce się ze mną spotykać nie tylko w murach kościoła. On chce uczestniczyć w mojej codzienności, nawet w tych przestrzeniach, z którymi sobie nie radzę, których się wstydzę, na których najchętniej zawiesiłbym tabliczkę z napisem „zakaz wstępu”. Każda przestrzeń życia może stać się miejscem spotkania z Bogiem.

ks. Maciej Skóra


LITURGIA SŁOWA
KATECHEZA
WPROWADZENIE


PIERWSZE CZYTANIE (Wj 24, 3-8)
Zawarcie przymierza przez krew

Czytanie z Księgi Wyjścia

Mojżesz wrócił z góry Synaj i obwieścił ludowi wszystkie słowa Pana i wszystkie Jego polecenia. Wtedy cały lud odpowiedział jednogłośnie: «Wszystkie słowa, jakie powiedział Pan, wypełnimy».
Spisał więc Mojżesz wszystkie słowa Pana. Nazajutrz wcześnie rano zbudował ołtarz u stóp góry i postawił dwanaście stel, stosownie do liczby dwunastu szczepów Izraela. Potem polecił młodzieńcom izraelskim złożyć Panu ofiarę całopalną i ofiarę biesiadną z cielców.
Mojżesz zaś wziął połowę krwi i wlał ją do czar, a drugą połową krwi skropił ołtarz.
Wtedy wziął Księgę Przymierza i czytał ją głośno ludowi. I oświadczyli: «Wszystko, co powiedział Pan, uczynimy i będziemy posłuszni».
Mojżesz wziął krew i pokropił nią lud, mówiąc: «Oto krew przymierza, które Pan zawarł z wami na podstawie wszystkich tych słów».

Oto słowo Boże.

PSALM (Ps 116B)

Refren: Kielich zbawienia wzniosę w imię Pana.
Albo: Alleluja.

Czym się Panu odpłacę *
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia *
i wezwę imienia Pana.

Refren: Kielich zbawienia wzniosę w imię Pana.
Albo: Alleluja.

Cenna jest w oczach Pana *
śmierć Jego wyznawców.
Jestem Twym sługą, synem Twojej służebnicy, *
Ty rozerwałeś moje kajdany.

Refren: Kielich zbawienia wzniosę w imię Pana.
Albo: Alleluja.

Tobie złożę ofiarę pochwalną *
i wezwę imienia Pana.
Wypełnię me śluby dla Pana *
przed całym Jego ludem.

Refren: Kielich zbawienia wzniosę w imię Pana.
Albo: Alleluja.

DRUGIE CZYTANIE (Hbr 9, 11-15)
Krew Chrystusa oczyszcza nasze sumienia

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia: Chrystus, zjawiwszy się jako arcykapłan dóbr przyszłych, przez wyższy i doskonalszy, i nie ręką – to jest nie na tym świecie – uczyniony przybytek, ani nie przez krew kozłów i cielców, lecz przez własną Krew wszedł raz na zawsze do Miejsca Świętego i osiągnął wieczne odkupienie.
Jeśli bowiem krew kozłów i cielców oraz popiół z krowy, którymi skrapia się zanieczyszczonych, sprawiają oczyszczenie ciała, to o ile bardziej Krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego siebie jako nieskalaną ofiarę, oczyści wasze sumienia z martwych uczynków, abyście służyć mogli Bogu żywemu.
I dlatego jest Pośrednikiem Nowego Przymierza, ażeby przez śmierć, poniesioną dla odkupienia przestępstw, popełnionych za pierwszego przymierza, ci, którzy są wezwani do wiecznego dziedzictwa, dostąpili spełnienia obietnicy.

Oto słowo Boże.

SEKWENCJA

Chwal, Syjonie, Zbawiciela,
Chwal pieśniami wśród wesela
Wodza i pasterza rzesz.
Ile zdołasz, sław Go śmiało,
Bo przewyższa wszystko chwałą,
Co wyśpiewać pieśnią chcesz.

Chwały przedmiot nad podziwy,
Chleb – żyjących pokarm żywy,
Dzisiaj się objawia nam.
Za wieczerzy świętym stołem,
Pan go, łamiąc z braćmi społem,
Iście dał Dwunastu sam.

Niech brzmi sława w zgodnym dźwięku,
Z serc radosnych, pełne wdzięku,
Niech mu pieśni płyną chwał.
Dzień obchodzim głośny sławą,
W którym pierwszą Pan ustawą
Rajski stół ten światu dał.

W uczcie tej nowego Pana
Pascha nowym prawem dana,
«Fazy» dawne kończy już.
Przeszłość starą – nowa era,
Cień rozprasza prawda szczera,
Pierzcha noc przed blaskiem zórz.

Co Pan czynił przy Wieczerzy,
Wskazał, że i nam należy
Spełniać ku pamięci nań.
Pouczeni tą ustawą,
Chleb i wino na bezkrwawą
Święcim Odkupienia dań.

Dogmat dan jest do wierzenia,
Że się w Ciało chleb przemienia,
Wino zaś przechodzi w Krew.
Gdzie zmysł próżno dojść się stara,
Serce żywa wzmacnia wiara,
Porządkowi rzeczy wbrew.

Pod odmiennych szat figurą,
W znakach różny, nie naturą,
Kryje się tajemnic cud.
Ciało – strawą, Krew – napojem,
W obu znakach z Bóstwem swoim
Cały Chrystus trwa, bez złud.

Przez biorących nie łamany,
Nie pokruszon, bez odmiany,
Cały jest w spożyciu bran.
Bierze jeden, tysiąc bierze:
Ten, jak tamci, w równej mierze,
Wzięty zaś nie ginie Pan.

Biorą dobrzy i grzesznicy,
Lecz się losów przyjrz różnicy:
Życie tu – zagłada tam.
Złym śmierć niesie, dobrym życie:
Patrz, jak w skutkach rozmaicie
Czyn ujawnia się ten sam.

Kiedy kruszą się znamiona,
Nie wątp, lecz wierz z głębi łona,
Że to kryje ukruszona
Cząstka, co i całość wprzód.
Rzecz się sama nie rozrywa,
Znaków kruszą się ogniwa,
Przez co stan i postać żywa
Znaczonego nie zna szkód.

* Następującą część sekwencji można według uznania opuścić.

Oto chleb Aniołów błogi,
Dan wędrowcom pośród drogi,
Synów wraca w Ojca progi,
Dawać Go nie można złym!
Figur głoszą go osłony!
Izaak na stos wiedziony,
Jagniąt Paschy krwawe zgony,
Manna ojcom dana im.

Dusz Pasterzu! Prawy Chlebie!
Dobry Jezu, prosim Ciebie:
Ty nas karm i broń w potrzebie,
Ty nam dobra okaż w niebie,
Kędy jest żyjących raj!
Twa dłoń, Panie, wszystko zdoła,
Ty nas karmisz z Twego stoła:
Gdzie wciąż uczta trwa wesoła,
W gronie niebian nasze czoła
Na Twe łono skłonić daj!
Amen. Alleluja.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 6, 51ab)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.
Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mk 14, 12-16. 22-26)
Ustanowienie ofiary Nowego Przymierza

+ Słowa Ewangelii według świętego Marka

W pierwszy dzień Przaśników, kiedy ofiarowywano Paschę, zapytali Jezusa Jego uczniowie: «Gdzie chcesz, żebyśmy przygotowali Ci spożywanie Paschy?»
I posłał dwóch spośród swoich uczniów z tym poleceniem: «Idźcie do miasta, a spotka was człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim i tam, gdzie wejdzie, powiedzcie gospodarzowi: Nauczyciel pyta: Gdzie jest dla Mnie izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami? On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną i gotową. Tam przygotujecie dla nas».
Uczniowie wybrali się i przyszli do miasta, a tam znaleźli wszystko, tak jak im powiedział, i przygotowali Paschę.
A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał i dał im, mówiąc: «Bierzcie, to jest Ciało moje». Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, i pili z niego wszyscy. I rzekł do nich: «To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana. Zaprawdę, powiadam wam: Odtąd nie będę już pił napoju z owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić będę go nowy w królestwie Bożym».
Po odśpiewaniu hymnu wyszli w stronę Góry Oliwnej.

Oto słowo Pańskie.


KLIKNIJ TUTAJ I PRZECZYTAJ PROFESJONALNIE PRZYGOTOWANE DLA CIEBIE KOMENTARZE DO CODZIENNEJ LITURGII SŁOWA NA EDYCJA.PL
KATECHEZA
LITURGIA SŁOWA
WPROWADZENIE


Chwała i dziękczynienie

Dlaczego adorujemy Najświętszy Sakrament? To wyraz miłości do Jezusa. Trwając przed Panem, poznajesz Go bliżej i umacniasz z Nim więź – relację miłości. Modlitwy zawarte w tej książeczce pomogą Ci dobrać odpowiednie słowa podczas adoracji.

Książeczkę podzielono na dwie części:

  • Pierwsza – Modlitwy na początku adoracji,
  • Druga – Modlitwy do wyboru podczas adoracji.

Znajdziesz tu modlitwy do Trójcy Świętej, do Boga Ojca, do Jezusa Chrystusa, do Ducha Świętego, do Najświętszej Marii Panny, litanie, koronki i wiele innych.

Książeczka to doskonała pomoc dla każdego, kto pragnie uczyć się wrażliwości na Bożą obecność w codzienności i odpowiadać na Jego miłość. To zaproszenie do wyciszenia serca przed Najświętszym Sakramentem i oddania czci Bogu.

Chwała i dziękczynienie
Propozycje modlitw podczas adoracji Najświętszego Sakramentu.

Edycja Świętego Pawła 2023