NR 54 / 2009 – UROCZYSTOŚĆ CHRYSTUSA KRÓLA WSZECHŚWIATA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


BÓG WYWYŻSZYŁ GO PONAD WSZYSTKO


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE



Stary Testament mówił o królowaniu Boga; w czasach Nowego Przymierza cechy królewskie i władza należą do Chrystusa – prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka. Wszyscy, którzy podążają za głosem prawdy, pełnią Jego wolę i są Jego królestwem. Osiągnie ono swoją pełnię w chwili powtórnego przyjścia Chrystusa.

PIERWSZE CZYTANIE (Dn 7,13-14)
Apokaliptyczna postać Syna Człowieczego jest utożsamiana z Jezusem Chrystusem. Otrzymał On od Boga chwałę i królewską władzę; otrzymał także obietnicę wieczności swojego królestwa, w którym zostaną zgromadzeni ludzie z wszystkich krańców ziemi i wszystkich czasów.

Czytanie z Księgi proroka Daniela

Patrzyłem w nocnych widzeniach: a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy. Podchodzi do Przedwiecznego i wprowadzają Go przed Niego. Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie.
PSALM (Ps 93,1.2 i 5)
Prawda o Bożym panowaniu nad światem jest dzisiaj coraz częściej kwestionowana. Bóg jest jednak Królem, niezależnie od miejsc i czasów, w jakich żyje człowiek.
[c1]Refren:[/c1] Pan Bóg króluje, pełen majestatu. Pan króluje, oblókł się w majestat, [c1]*[/c1] Pan odział się w potęgę i nią się przepasał, tak świat utwierdził, [c1]*[/c1] że się nie zachwieje. [c1]Ref.[/c1] Twój tron niewzruszony na wieki, [c1]*[/c1] Ty od wieków istniejesz, Boże. Świadectwa Twoje bardzo godne są wiary, [c1]†[/c1] Twojemu domowi przystoi świętość, [c1]*[/c1] po wszystkie dni, o Panie. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE (Ap 1,5-8)
Chrystus dla zbawienia ludzi przecierpiał mękę krzyżową. Poprzez swoją Ofiarę nie tylko uwolnił nas z grzechów, ale uczynił nas królestwem dla Ojca. Określenie Jezusa imieniem Alfa i Omega oznacza Jego nieustanne panowanie nad światem; ma ono swój początek przed wiekami i sięga aż do końca czasów, kiedy przyjedzie w chwale i będą mogły Go ujrzeć wszystkie narody.

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła

Jezus Chrystus jest Świadkiem Wiernym, Pierworodnym umarłych i Władcą królów ziemi. Tym, który nas miłuje i który przez swą krew uwolnił nas od naszych grzechów, i uczynił nas królestwem i kapłanami Bogu i Ojcu swojemu: Jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.
Oto nadchodzi z obłokami i ujrzy Go wszelkie oko i wszyscy, którzy Go przebili. I będą Go opłakiwać wszystkie pokolenia ziemi. Tak: Amen.
Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, który jest, który był i który przychodzi, Wszechmogący.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Mk 11,10) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.

Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie;

błogosławione Jego królestwo, które nadchodzi. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (J 18,33b-37)
Stojąc przed Piłatem, Jezus nie zachowuje się jak więzień; On wie, że jest Królem, jednak zgadza się na istniejącą sytuację, pragnąc wypełnić wolę Ojca i ofiarować ludziom zbawienie. Królestwo, o którym mówi Jezus, nie jest z tego świata, jednak każdy może do niego należeć. Dzieje się tak z tymi, którzy słuchają Jego głosu i pełnią Jego wolę.

Słowa Ewangelii według świętego Jana

Piłat powiedział do Jezusa: «Czy Ty jesteś Królem żydowskim?».
Jezus odpowiedział: «Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie?».
Piłat odparł: «Czy ja jestem Żydem? Naród Twój i arcykapłani wydali mi Ciebie. Coś uczynił?».
Odpowiedział Jezus: «Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd».
Piłat zatem powiedział do Niego: «A więc jesteś królem?».
Odpowiedział Jezus: «Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu».


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


Otwórzmy drzwi Chrystusowi Królowi


Ustanowienie corocznego święta Chrystusa Króla zawdzięczamy papieżowi Piusowi XI, który dn. 11.12.1925 r. wydał w tej sprawie encyklikę: „Quas primas. O królewskiej godności Chrystusa”, Warszawa 2001. Przekonany, że przyczyną wojny i nieszczęść, jakie dotknęły ludzkość, jest eliminowanie Boga i Jego praw w życiu prywatnym, rodzinnym i publicznym, Ojciec Święty pragnął wskazać na konieczność oddania władzy Chrystusowi Królowi we wszystkich dziedzinach życia jako jedyny ratunek dla zachowania pokoju i wprowadzenia ładu moralnego w życie narodów.
Godność królewska Chrystusa zapowiedziana już była przez proroków Starego Testamentu: Izajasza, Jeremiasza, Daniela. Ewangeliści niejednokrotnie przywoływali królewskość Mesjasza od momentu wcielenia, poprzez Jego nauczanie, cierpienie i śmierć krzyżową.
Przeszło dwa tysiące lat kontemplują chrześcijanie prawdę o królestwie Chrystusowym, a zwłaszcza słowa, gdy sam o sobie powiedział, że jest Królem (por. Mt 25,34), że „królestwo Jego nie jest z tego świata” (J 18,36), że dana Mu jest „wszelka władza na niebie i na ziemi” (Mt 28,18), że trzeba szukać „najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a wszystko inne będzie … dodane” (Mt 6,33). Nie wystarczy jednak kontemplować. Trzeba o wiele bardziej niż dotąd mobilizować się do czynów, wprowadzać do wszystkich środowisk program królestwa Chrystusowego. Wchodzi się do niego przez wiarę, chrzest, pokutę i ofiarną miłość do Boga i ludzi.
Tylko w Chrystusie może ludzkość znaleźć rozwiązanie wszystkich współczesnych problemów: lekceważenia prawa moralnego i naturalnego, relatywizmu moralnego, terroryzmu, laicyzacji, patologii w życiu społecznym, fałszywych ideologii, zbrodni, przemocy, manipulacji medialnej. Tylko Chrystus jest w stanie podnieść ludzkość z kryzysu, w jakim się znalazła, i wskazać jej właściwą drogę. On jest Prawdą, Miłością, Pokojem i Życiem. Pragnie jednak, byśmy razem z Nim urzeczywistniali Jego Boski plan poprzez pokutę i odwrócenie się od lekceważenia Dekalogu: „Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie” (Łk 13,3) – przestrzega. Chrystusowi nie brak darów i łask potrzebnych, by nas odrodzić, nie brak Miłości, Miłosierdzia, Wszechmocy i Mądrości. Czeka tylko na otwarcie naszych serc i dobrą wolę. Otwórzmy więc na oścież drzwi Chrystusowi Królowi i wołajmy z wielką wiarą, ufnością i pokorą: My grzeszni Ciebie Jezu, nasz Zbawco, prosimy, przyjdź królestwo Twoje! Na Ciebie liczymy, Ty nas nie zawiedziesz!

Grażyna Karolewicz