NR 44 / 2018 – 22 NIEDZIELA ZWYKŁA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


Niech świat się zdziwi!

Świat potrzebuje Pana Boga. Na pewno słyszeliśmy to zdanie nie jeden raz. Ale teorię wielu zna i nic z tego nie wynika, wielu ludzi przeczytało Pismo Święte i nadal pozostają niewierzący, wielu studiowało teologię i to też nie zmieniło ich życia.

Święty Jakub w czytanym dzisiaj fragmencie przypomina, że każdy jest obficie obdarowany przez Pana Boga i że prostą konsekwencją owego obdarowania jest służba ludziom postawionym obok, a święty Marek w Ewangelii cytuje oskarżenie o powierzchowność wypowiedziane przez Pana Jezusa do faryzeuszów pilnujących wielu zewnętrznych tradycji religijnych.

Dar Pana Boga to jakby pięknie opakowany prezent, ale marzeniem Dawcy jest to, by każdy upominek sprawił radość. Trzeba więc go „odpakować”, czyli zauważyć, przyjrzeć mu się i zachwycić się. A potem skorzystać. W przemowie Mojżesza, słyszymy cel, jakiemu mają służyć dary Pana Boga: mają oczarować wszystkie narody. Mówiąc bardzo prosto: wszystkie narody mają podziwiać tych, którzy, wykorzystując dary Pana Boga, działają wspaniałe rzeczy.

To nie jest niemożliwe: znamy i wynosimy na ołtarze Franciszka z Asyżu, Maksymiliana Kolbego, Matkę Teresę z Kalkuty, którzy zadziwili świat. Dzisiaj musimy przełamać barierę, która mówi w nas, że takie życie nie jest możliwe dla każdego. Dzisiaj Pan Bóg zachęca do podjęcia takiej modlitwy, a potem takiego życia, dzięki którym ludzie wokół będą chcieli przyjąć prawdę o Bogu. Taką prawdę, że każdego hojnie obdarował i że każdy może swoim życiem zachęcać do przyjęcia Bożej Miłości.

ks. Zbigniew Kapłański



LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE


Nieustannie żyjemy w napięciu pomiędzy tym, co ustalone, i tym, co nowe, między zasadami prawa Bożego a przejętymi zwyczajami. Jezus naucza: uważajcie, żeby nie stać się obłudnikami, starajcie się poznawać to, co w życiu istotne. W ludzkim sercu dokonuje się decyzja, co jest dobre, a co złe. Aby stać się czystym, trzeba nosić w sobie stałe poczucie słabości i grzeszności. Dlatego Chrystus radzi skontrolować najpierw myśli ludzkie, uczynić je prostymi i szczerymi, zmienić styl oraz sposób rozumowania, być otwartym i prawdomównym.



KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


Modlitwa

Modlitwa – to wzlot ducha ku Bogu. Czasem gwałtowniejszy poryw, czasem jak łagodny wietrzyk o świtaniu. Modlitwa – to trwanie pełne życia i spokoju. Modlitwa – to zapatrzenie się w Boga, to przeżywanie Boga na swoją skromną miarę, to adoracja i zachwyt pełen miłości i czci, to radość, że Bóg jest Bogiem tak wspaniałym!

Jakże inaczej wygląda modlitwa, gdy się ją wcześniej poleci Bogu! Nie rozumiem wprost, jak mogłam tyle razy rozpoczynać modlitwę bez modlitwy o dobrą modlitwę. Przecież to dar Boży. Cóż mogę dać Panu Bogu sama od siebie? Ani miłości, ani żalu, ani skupienia i uwagi, ani ufności i wiary. Żadnego wewnętrznego aktu, który by Mu był miły i przyjemny, sama od siebie nie wydobędę bez uprzedzającej łaski Jego.

Taka modlitwa nie jest już moją modlitwą, modlitwą nędznego stworzenia, ale jest to już potężna modlitwa Syna Bożego, której Ojciec oprzeć się nie może.

W cieniu Miłosierdzia Bożego rośnie dusza. Boże, dziękuję Ci za ten wspaniały dar! Naucz tak modlić się wszystkie dusze – przez Jezusa. Oświeć je wszystkie tak, jak mnie oświeciłeś. Pomóż mi Panie wiernie strzec w swej duszy tego skarbu i nigdy nie zlekceważyć tej wstępnej modlitwy.

Zrozumiałam, że oddanie serca to oddanie jego myśli i uczuć Matce Najświętszej. Odtąd moje myśli i moje uczucia powinnam starać się łączyć jak najściślej z myślami i uczuciami Maryi, tzn. pozostawać w kręgu Jej myśli i Jej uczuć. A ponieważ nie odrywa Ona ich od Boga, pozostając w ustawicznej adoracji Boga i Jego świętej woli, więc i ja powinnam usilnie starać się, na swoją miarę, czynić to samo.

Tam, gdzie jest Jezus, jest także Maryja. Dlatego adorując Jezusa, nie zapominajmy, że przy Nim jest Jego Matka. Ona najwspanialej uwielbia swego Syna. Polecajmy Jej nasze modlitwy i ufajmy niezachwianie w Jej skuteczne orędownictwo!

Ludmiła Roszko,

Z żywym Bogiem iść przez życie.

Zapiski duchowe,

Edycja Świętego Pawła

Częstochowa 2018.