NR 57 / 2020 – 2 NIEDZIELA ADWENTU

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


BOŻE MŁYNY MIELĄ POWOLI

W adwentowym oczekiwaniu na przyjście Chrystusa łatwo o uśpienie czujności. Można ulec pokusie zaprzestania oczekiwania Go. Skoro Pan nie przyszedł już od tysiącleci, to czy przyjdzie wkrótce? Święty Piotr wyjaśnia powód tego, że Pan jakby opóźniał swój powrót na ziemię. Mówi o zbawczej Bożej cierpliwości. Chrystus nie chce niczyjej zguby, ale daje czas na nawrócenie i pokutę.

Dzisiejsza liturgia słowa posiada wiele treści podnoszących na duchu. Prorok Izajasz wieści koniec pokuty za grzechy i odnowienie więzi z Bogiem [pierwsze czytanie]. Ukazuje Boga jako dobrego Pasterza, który z miłością zatroszczy się o swój lud. Działanie Boga, jego cierpliwość, jest wyrazem miłosiernej miłości, która otwiera przed ludem nowe perspektywy. Oto sam Pan obdarzy nas pokojem, łaską i szczęściem [psalm responsoryjny].

Do tajemnicy Bożej cierpliwości wraca również św. Piotr. Bóg nie działa pospiesznie, pochopnie, w nieprzemyślany i nierozumny sposób. „On jest cierpliwy w stosunku do was” [drugie czytanie]. Jak mówi ludowe przysłowie: „Boże młyny mielą powoli”. Osiąga swe cele, nawet wtedy, gdy to wymaga czasu. Bóg się nie spieszy, pozwalając nam z wiarą dokonać wyboru: z Nim lub przeciwko Niemu. Jest budowniczym „nowej ziemi i nowego nieba”.

Ewangelia z kolei prowadzi nas nad Jordan, do Jana Chrzciciela, którego Pan Bóg uczynił swoim prorokiem. Misja Jana polegała na przygotowaniu serc na przyjęcie Mesjasza. Jan, zapowiedziany przed wiekami, stanął przed ludem, kontynuując dzieło wielkich proroków.

My również jesteśmy wezwani do nawrócenia i pokuty, do opowiedzenia się za Mesjaszem i przyjęcia Jego Ewangelii. Tylko w ten sposób będziemy mogli zaznać radości i pokoju, które On przynosi.

ks. Zbigniew Sobolewski


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE


Jednym z najważniejszych przewodników w liturgii Adwentu jest św. Jan Chrzciciel. Wszystkie cztery Ewangelie podkreślają jego znaczenie jako proroka, który zamyka Stary Testament i rozpoczyna Nowy, wskazując na Jezusa z Nazaretu jako Mesjasza i Pomazańca Pańskiego. Niech Jego przykład pomaga nam w odkrywaniu prawdy o Jezusie Chrystusie, Synu Bożym, i zachęca do osobistego nawrócenia.

PIERWSZE CZYTANIE Iz 40, 1-5. 9-11

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

«Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud!» – mówi wasz Bóg. «Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób za wszystkie swe grzechy».

Głos się rozlega: «Drogę Panu przygotujcie na pustyni, wyrównajcie na pustkowiu gościniec dla naszego Boga! Niech się podniosą wszystkie doliny, a wszystkie góry i pagórki obniżą; równiną niechaj się staną urwiska, a strome zbocza niziną. Wtedy się chwała Pańska objawi, razem ją każdy człowiek zobaczy, bo usta Pańskie to powiedziały».

Wstąp na wysoką górę, zwiastunko dobrej nowiny na Syjonie! Podnieś mocno twój głos, zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! Podnieś głos, nie bój się! Powiedz miastom judzkim: «Oto wasz Bóg! Oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. Oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata. Podobnie jak pasterz pasie On swą trzodę, gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie».

Oto słowo Boże.

PSALM Ps 85

Refren: Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie.

Będę słuchał tego, co Pan Bóg mówi: *
oto ogłasza pokój ludowi i swoim wyznawcom.
Zaprawdę, bliskie jest Jego zbawienie
dla tych, którzy Mu cześć oddają, *
i chwała zamieszka w naszej ziemi. Ref.

Łaska i wierność spotkają się z sobą, *
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie, *
a sprawiedliwość spojrzy z nieba. Ref.

Pan sam szczęściem obdarzy, *
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Sprawiedliwość będzie kroczyć przed Nim, *
a śladami Jego kroków zbawienie. Ref.

DRUGIE CZYTANIE 2 P 3, 8-14

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Piotra Apostoła

Niech dla was, umiłowani, nie będzie tajne to jedno, że jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień. Nie zwleka Pan z wypełnieniem obietnicy – jak niektórzy są przekonani, że Pan zwleka – ale On jest cierpliwy w stosunku do was. Nie chce bowiem niektórych zgubić, ale wszystkich chce doprowadzić do nawrócenia. Jak złodziej zaś przyjdzie dzień Pański, w którym niebo z szumem przeminie, gwiazdy się w ogniu rozsypią, a ziemia i dzieła na niej zostaną odnalezione.

Skoro to wszystko w ten sposób ulegnie zagładzie, to jakimi winniście być wy w świętym postępowaniu i pobożności, gdy oczekujecie i staracie się przyspieszyć przyjście dnia Bożego, który sprawi, że niebo, płonąc, pójdzie na zagładę, a gwiazdy w ogniu się rozsypią. Oczekujemy jednak, według obietnicy, nowego nieba i nowej ziemi, w których zamieszka sprawiedliwość.

Dlatego, umiłowani, oczekując tego, starajcie się, aby On was zastał bez plamy i skazy – w pokoju.

Oto słowo Boże.

EWANGELIA

+ Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Początek Ewangelii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. Jak jest napisane u proroka Izajasza:

«Oto Ja posyłam wysłańca mego przed Tobą; on przygotuje drogę Twoją. Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki», wystąpił Jan Chrzciciel na pustyni i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów. Ciągnęła do niego cała judzka kraina oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy i przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając swoje grzechy.

Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a żywił się szarańczą i miodem leśnym. I tak głosił: «Idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby schyliwszy się, rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, On zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym».

Oto słowo Pańskie.


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


Cztery sposoby na przygotowanie drogi

Gdy Jezus rozpoczynał swoją działalność, Jan działał już od pewnego czasu. Realizował słowa proroka Izajasza: „Przygotujcie drogę Pana!” (pierwsze czytanie). – Wyrównajcie ścieżki, jeżeli chcecie, aby Bóg do was przyszedł – powtarzał. – Zmieniajcie swoje życie, nawracajcie się. Odmieńcie swojego ducha. Zacznijcie myśleć inaczej, w nowy sposób – wyjaśniał. Chodziło o głęboką przemianę, zakładającą przekształcenie także życia zewnętrznego.

W tym Adwencie my, chrześcijanie, przygotowujemy się, aby przyjąć Jezusa do naszego życia, aby pozwolić, by narodził się w nim naprawdę. Postać Jana i dzisiejsze słowo Boże wskazują nam cztery sposoby na przygotowanie drogi Panu.

1. Ludzie schodzili się z Jerozolimy i z Judei, aby słuchać w nauczaniu Jana głosu Bożego. Zobaczmy, czy mamy w domu Nowy Testament. Lektura w gronie rodzinnym kilku zdań z Ewangelii, prowadzona przez ojca lub matkę, jest jednym z najlepszych sposobów słuchania słowa Bożego.

2. Ludzie przyjmowali od Jana chrzest, wyznając własne grzechy. Adwent jest sprzyjającym czasem, by przystąpić do sakramentu pokuty i otrzymać przebaczenie, które sprawi, że odrodzimy się jako dzieci Boże.

3. Aby przygotować drogę Panu, Jan swoim przykładem sugeruje pokutę i wstrzemięźliwość, zerwanie z poszukiwaniem tego, co zbyteczne, co stanowi przepych w sposobie ubierania się i odżywiania. Rezygnację ze zwykłych rzeczy, które opanowały nasze życie: od nadmiernej ilości kawy po papierosy, od kolorowego czasopisma po arcyważny mecz. Również dlatego, że powinniśmy się wręcz wstydzić, że mamy wszystko, także rzeczy niepotrzebne, a narzekamy, podczas gdy wielu naszych braci umiera, bo nie ma tego, co niezbędne do życia.

4. Żeby słyszeć głos Boga, Jan żył z dala od zgiełku, na pustyni. Zachęca nas, byśmy podarowali sobie odrobinę ciszy. Kardynał Martini napisał kiedyś: „Jestem przekonany, że największym wrogiem Boga nie jest zorganizowany ateizm, ale hałas. Jeśli diabeł dąży do osiągnięcia czegoś, to zawsze czyni wokół tego wiele hałasu, wywołuje zgiełk i zamęt, abyśmy nigdy nie mieli chwili spokoju, a w konsekwencji nie mogli słuchać Boga, który przemawia do nas w ciszy”.

Przygotujmy drogę Panu, który chce się narodzić w naszym życiu. Ewangelia, spowiedź, surowe życie, trochę ciszy.

Komentarze do codziennej liturgii, Adwent,
Edycja Świętego Pawła 2016.

„Komentarze do codziennej liturgii. Adwent” są napisane prostym, przystępnym językiem, z odniesieniem do naszej codzienności. Dzięki temu pozwalają spotkać się z Bożym słowem, które otrzymujemy w codziennej liturgii i odkryć je na nowo jako drogowskaz naszego życia.

To książka, nie tylko dla specjalistów czy kapłanów poszukujących tematów do homilii, lecz dla wszystkich, którzy z braku czasu nie mogą sobie pozwolić na dłuższą medytację czy pogłębione studium Pisma Świętego. Dla tych, którzy czytając słowo Boże, nie bardzo wiedzą jak je odnieść do własnego życia.

Komentarze na Adwent pomogą w dobrym przeżyciu tego okresu, a tym szczególnie zajętym i zapędzonym mogą zastąpić adwentowe rekolekcje.

Zobacz wszystkie tytuły z serii. Dostępny również pakiet wszystkich tytułów z atrakcyjnym rabatem!!!