NR 57 / 2005 – I NIEDZIELA ADWENTU

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


Jezus

CZUWAJMY, OCZEKUJĄC NA PRZYJŚCIE PANA


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE



PIERWSZE CZYTANIE
(Iz 63, 16b-17. 19b; 64, 3-7)
W czasach proroka Izajasza, nad narodem wybranym zawisło widmo niewoli babilońskiej. W niebezpieczeństwie zaczęto szukać ratunku w sojuszach politycznych. W tym kontekście prorok wyznaje, że wszystkie nieszczęścia mają swe źródło w odwróceniu się od Boga, który jest najpewniejszą obroną. Jednak Bóg, jak dobry Ojciec, nie zapomni o swoich dzieciach.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tyś, Panie, naszym ojcem, „Odkupiciel nasz”, to Twoje imię odwieczne. Czemuż, o Panie, dozwalasz nam błądzić z dala od Twoich dróg, tak iż serce nasze staje się nieczułe na bojaźń przed Tobą? Odmień się przez wzgląd na Twoje sługi i na pokolenia Twojego dziedzictwa. Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił, przed Tobą skłębiłyby się góry. Ani ucho nie słyszało, ani oko nie widziało, żeby jakiś bóg poza Tobą działał tyle dla tego, co w nim pokłada ufność. Wychodzisz naprzeciw tych, co radośnie pełnią sprawiedliwość i pamiętają o Twych drogach. Oto Tyś zawrzał gniewem, żeśmy zgrzeszyli przeciw Tobie od dawna i byliśmy zbuntowani. My wszyscy byliśmy skalani, a wszystkie nasze dobre czyny jak skrwawiona szmata. My wszyscy opadliśmy zwiędli jak liście, a nasze winy poniosły nas jak wicher. Nikt nie wzywał Twojego imienia, nikt się nie zbudził, by się chwycić Ciebie. Bo skryłeś Twoje oblicze przed nami i oddałeś nas w moc naszej winy. A jednak, Panie, Tyś naszym ojcem. Myśmy gliną, a Ty naszym twórcą. My wszyscy jesteśmy dziełem rąk Twoich.
PSALM
(Ps 80, 2ac i 3b, 15-16, 18-19)
Odpowiedzią na diagnozę, postawioną przez proroka Izajasza, jest psalm, w którym chcemy wyśpiewać przed Bogiem prośbę o odnowienie naszego ducha i wybawienie nas od naszej przewrotności. Przypieczętowaniem tej prośby jest obietnica, że my, pomni na doświadczenia narodu wybranego, już nigdy nie odwrócimy się od Boga.
Refren: Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie. Usłysz, Pasterzu Izraela, * Ty, który zasiadasz nad cherubinami. Zbudź swą potęgę * i przyjdź nam z pomocą. Ref. Powróć, Boże Zastępów, * wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl. Chroń to, co zasadziła Twoja prawica, * latorośl, którą umocniłeś dla siebie. Ref. Wyciągnij rękę nad mężem Twej prawicy, * nad synem człowieczym, którego umocniłeś w swej służbie. Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, * daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili. Ref.
DRUGIE CZYTANIE
(1 Kor 1, 3-9)
Jednym z podstawowych stwierdzeń, dotyczących naszego Boga jest to, że On jest Bogiem wiernym. Jest Bogiem dotrzymującym obietnic. Jest konsekwentny w swoim działaniu. Dlatego powołując człowieka do zbawienia, udziela mu równocześnie wszelkich potrzebnych do tego łask. Tę prawdę przypomina w Liście do Koryntian św. Paweł.

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:
Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i od Pana Jezusa Chrystusa. Nieustannie dziękuję mojemu Bogu za was, za łaskę daną wam w Chrystusie Jezusie. W Nim to bowiem zostaliście wzbogaceni we wszystko: we wszelkie słowo i wszelkie poznanie, bo świadectwo Chrystusowe utrwaliło się w was, tak iż nie doznajecie braku żadnej łaski, oczekując objawienia się Pana naszego Jezusa Chrystusa. On też będzie umacniał was aż do końca, abyście byli bez zarzutu w dzień Pana naszego Jezusa Chrystusa. Wierny jest Bóg, który powołał nas do wspólnoty z Synem swoim Jezusem Chrystusem, Panem naszym.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ps 85, 8) Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Okaż nam, Panie, łaskę swoją,

i daj nam swoje zbawienie. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
(Mk 13, 33-37)
Postawą człowieka oczekującego na powtórne przyjście Chrystusa ma być czuwanie. Nie ma to jednak nic wspólnego z trwogą. Przeciwnie, świadomi, że Pan przyjdzie niespodziewanie, z tym większą gorliwością mamy wypełniać codzienne obowiązki, jakie nam powierzył.

Słowa Ewangeliiwedług świętego Marka

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Uważajcie i czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie. Bo rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż. Zostawił swój dom, powierzył swoim sługom staranie o wszystko, każdemu wyznaczył zajęcie, a odźwiernemu przykazał, żeby czuwał.
Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem. By niespodzianie przyszedłszy, nie zastał was śpiących. Lecz co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie».


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


Modlitwa Jana Pawła II