NR 55 / 2007 – XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


PRACA DAREM I ZADANIEM


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE



Jak żyć, aby zachować swoje życie? Głód, zaraza, wojny, prześladowania, trzęsienia ziemi – różne rodzaje zła w świecie i grzech w sercu człowieka są zagrożeniem dla naszego życia. Możliwość utraty życia rodzi w sercu lęk, ale gdy przychodzimy na Eucharystię, oddajemy się z ufnością w ręce Boga.

PIERWSZE CZYTANIE
(Ml 3, 19-20a)
Prorok Malachiasz zapowiada nadejście Dnia Sądu Pańskiego. Wszyscy pyszni i wyrządzający zło nie ostoją się wówczas przed Bogiem, Słońcem Sprawiedliwości. Staną się jak słoma, która nadaje się tylko na spalenie w piecu. Nic po nich nie zostanie – ani korzeń, ani gałązka. Natomiast bojący się Boga doświadczą uzdrowienia.

Czytanie z Księgi proroka Malachiasza

«Oto nadchodzi dzień palący jak piec, a wszyscy pyszni i wszyscy wyrządzający krzywdę będą słomą, więc spali ich ten nadchodzący dzień, mówi Pan Zastępów, tak że nie pozostawi po nich ani korzenia, ani gałązki.
A dla was, czczących moje imię, wzejdzie słońce sprawiedliwości i uzdrowienie w jego promieniach».
PSALM
(Ps 98, 5-6. 7-8. 9)
Cały wszechświat jako kosmiczna świątynia jest wezwany, by uczestniczyć w radości na cześć Pana, który przyjdzie sądzić ziemię. Ta wielka radość płynie z pewności, że sąd naszego Pana i Króla będzie sprawiedliwy.
[c1]Refren:[/c1] Pan będzie sądził ludy sprawiedliwie. Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry, [c1]*[/c1] przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy, przy trąbach i dźwięku rogu, [c1]*[/c1] na oczach Pana, Króla, się radujcie. [c1]Ref.[/c1] Niech szumi morze i wszystko, co w nim żyje, [c1]*[/c1] krąg ziemi i jego mieszkańcy. Rzeki niech klaszczą w dłonie, [c1]*[/c1] góry niech razem wołają z radości. [c1]Ref.[/c1] W obliczu Pana, który nadchodzi, [c1]*[/c1] bo przychodzi osądzić ziemię. On będzie sądził świat sprawiedliwie [c1]*[/c1] i ludy według słuszności. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE
(2 Tes 3, 7-12)
Przekonanie, że nieuchronnie nadejdzie koniec świata i związany z nim Sąd Boży, nie zwalnia nas z obowiązku pracy. To przecież przez codzienny trud podejmowany zgodnie z wolą Bożą przygotowujemy się na spotkanie z Bogiem w wieczności. Święty Paweł, pracując na własne utrzymanie, daje nam tego przykład. Jednocześnie Apostoł napomina tych, którzy nie chcą pracować, że jest to postępowanie wbrew Bożemu porządkowi.

Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Bracia:
Sami wiecie, jak należy nas naśladować, bo nie wzbudzaliśmy wśród was niepokoju ani u nikogo nie jedliśmy za darmo chleba, ale pracowaliśmy w trudzie i zmęczeniu, we dnie i w nocy, aby dla nikogo z was nie być ciężarem. Nie jakobyśmy nie mieli do tego prawa, lecz po to, aby dać wam samych siebie za przykład do naśladowania.
Albowiem gdy byliśmy u was, nakazywaliśmy wam tak: kto nie chce pracować, niech też nie je. Słyszymy bowiem, że niektórzy wśród was postępują wbrew porządkowi: wcale nie pracują, lecz zajmują się rzeczami niepotrzebnymi.
Tym przeto nakazujemy i napominamy ich w Panu Jezusie Chrystusie, aby pracując ze spokojem, własny chleb jedli.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
(Łk 21, 28) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.

Nabierzcie ducha i podnieście głowy,

ponieważ zbliża się wasze odkupienie. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
(Łk 21, 5-19)
Z wizją końca świata łączy się zniszczenie Jerozolimy. Najpierw dojdzie do zburzenia świątyni, później do zagłady miasta, a w końcu do unicestwienia całego świata. Kosmiczne katastrofy, trzęsienia ziemi, wojny, głód, zaraza i inne klęski żywiołowe to zapowiedź przybliżającego się Sądu Bożego. Temu wszystkiemu będzie towarzyszyć głoszenie błędnych nauk. Jezus przestrzega nas przed pójściem za fałszywymi prorokami i zapowiada swoim uczniom prześladowanie.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział: «Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony».
Zapytali Go: «Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy się to dziać zacznie?».
Jezus odpowiedział: «Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: „Ja jestem” oraz „nadszedł czas”. Nie chodźcie za nimi. I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec».
Wtedy mówił do nich: «Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Będą silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie.
Lecz przed tym wszystkim podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was będą do królów i namiestników. Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa.
Postanówcie sobie w sercu nie obmyślać naprzód swej obrony. Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której żaden z waszych prześladowców nie będzie się mógł oprzeć ani się sprzeciwić.
A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. Ale włos z głowy wam nie zginie. Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie».


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE