NR 48 / 2008 – XXVII NIEDZIELA ZWYKŁA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


NOWY LUD BOŻY

Przypowieść o winnicy jest ostatnim wezwaniem do nawrócenia, jakie Chrystus przed swoją Męką kieruje do Izraelitów. Jezus znajduje się już u kresu swojej drogi do Jerozolimy – miasta, w którym zabijano proroków – i zwraca się do swoich rodaków z prośbą, aby przejrzeli i uznali w nim Mesjasza, Syna Bożego.
Przypowieść ta jest streszczeniem całej historii zbawienia. Winnica symbolizuje lud Izraela. Jej właścicielem jest Bóg, jej dzierżawcy to przywódcy ludu, posłańcy to prorocy, a bestialsko zabity syn to Jezus Chrystus – kamień węgielny, na którym zostanie wzniesiona nowa budowla, nowy Lud Boży, Kościół. Będą należeć do niego ci wszyscy, którzy uwierzą Jego słowom.
Jako chrześcijanie cieszymy się tym wielkim przywilejem – łaską wybrania i włączenia we wspólnotę Kościoła. Musimy jednak być świadomi, że nasze życie w Bożej winnicy, jaką jest Kościół, powinno przynosić błogosławione owoce: święte życie, sprawiedliwość, pokój, poszanowanie drugiego człowieka, a więc to wszystko, co stanowi wypełnienie prawa miłości będącego konstytucją Królestwa Bożego. Jeżeli tak się nie stanie, to Królestwo Chrystusa zostanie nam zabrane i zmarnujemy tę wielką łaskę, którą wysłużył dla nas Jezus umierając na krzyżu.

ks. Marcin Romanowski – paulista

„Ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił i jest cudem w naszych oczach”.
(Mt 21, 38. 39)


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE



W każdej Eucharystii Pan przychodzi do nas pod postacią Chleba i Wina, a każdy nasz grzech jest odrzuceniem przychodzącego Pana. Kiedy jednak szczerze uznamy, że jesteśmy grzeszni, możemy wrócić do Niego i wołać: Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie.

PIERWSZE CZYTANIE
(Iz 5, 1-7)
Winnica jest jednym z najczęstszych obrazów biblijnych opisujących wspólnotę Boga z człowiekiem. W Starym Testamencie winnicą Pana był Naród wybrany. W Nowym Testamencie jest nią Kościół. Sam Bóg jest tym, który uprawia winorośl. Pieśń o winnicy z Księgi proroka Izajasza jest dramatyczną historią miłości Pana i niewierności Jego ludu – historią, która trwa do dzisiaj.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Chcę zaśpiewać memu przyjacielowi pieśń o jego miłości ku swojej winnicy. Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku. Otóż okopał ją i oczyścił z kamieni, i zasadził w niej szlachetną winorośl; w pośrodku niej zbudował wieżę, także i kadź w niej wykuł. I spodziewał się, że wyda winogrona, lecz ona cierpkie wydała jagody. «Teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między mną a między winnicą moją. Co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody? Więc dobrze! Pokażę wam, co uczynię winnicy mojej: Rozbiorę jej żywopłot, by ją rozgrabiono; rozwalę jej ogrodzenie, by ją stratowano. Zamienię ją w pustynię, nie będzie przycinana ni plewiona, tak iż wzejdą osty i ciernie. Chmurom zakażę spuszczać na nią deszcz». Otóż winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym. Oczekiwał tam sprawiedliwości, a oto rozlew krwi, i prawowierności, a oto krzyk grozy.


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


RÓŻANIEC MARYI