NR 46 / 2009 – XXVI NIEDZIELA ZWYKŁA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


PARADOKS


W dzisiejszej Ewangelii nie znajdziemy słowa paradoks. Niemniej, sama idea jest obecna, kiedy Jezus przytacza słynne i drastyczne przykłady przekraczające granice zdrowego rozsądku czy przyjętych opinii […]: „Jeśli twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją… jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją… jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je!” Nietrudno domyślić się prawdziwego znaczenia tych wyrażeń, niezależnie od ich paradoksalnego charakteru.
W tym i wielu innych przypadkach Jezus okazuje się dzieckiem swoich czasów i swojej kultury […]. Świat semicki lubuje się w mocnych odcieniach, jaskrawych barwach, złożonej symbolice, wyrazistości, a nawet w przejaskrawianiu […]. W Ewangelii występuje mnóstwo takich wyrażeń; to zresztą jeden z powodów szczególnego uroku tej księgi. Oto na przykład znajdujemy wypowiedź Jezusa, która w pierwszej chwili wydaje się bulwersująca: „Jeśli kto przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto i siebie samego, nie może być moim uczniem” (Łk 14,26).

ks. Gianfranco Ravasi, „Odkrywanie słowa”, Częstochowa 2002


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE


Słowo Eucharystia pochodzi z języka greckiego, w którym oznacza „dziękczynienie”. W każdą niedzielę przychodzimy przed ołtarz Chrystusa, by dziękować Mu za dobro, którego nam udziela. Również i dziś z sercem pełnym wdzięczności stańmy przed Panem i prośmy, by potężnie działał w naszych sercach, dokonując ich przemiany.
PIERWSZE CZYTANIE (Lb 11,25-29)
Bóg troszczył się o naród wybrany, gdy ten pod wodzą Mojżesza wędrował czterdzieści lat przez pustynię do Ziemi Obiecanej. Przejawem tej troski było między innymi udzielanie Ducha Bożego wybranym Izraelitom. Dar ten mógł powodować zazdrość, Mojżesz jednak się jej przeciwstawia i wyraża pragnienie, by cały lud napełniony był duchem proroctwa.

Czytanie z Księgi Liczb

Pan zstąpił w obłoku i mówił z Mojżeszem. Wziął z ducha, który był w nim, i przekazał go owym siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, wpadli w uniesienie prorockie. Nie powtórzyło się to jednak.
Dwóch mężów pozostało w obozie. Jeden nazywał się Eldad, a drugi Medad. Na nich też zstąpił duch, bo należeli do wezwanych, tylko nie przyszli do namiotu. Wpadli więc w obozie w uniesienie prorockie.
Przybiegł młodzieniec i doniósł Mojżeszowi: «Eldad i Medad wpadli w obozie w uniesienie prorockie». Jozue, syn Nuna, który od młodości swojej był w służbie Mojżesza, zabrał głos i rzekł: «Mojżeszu, panie mój, zabroń im». Ale Mojżesz odparł: «Czyż zazdrosny jesteś o mnie? Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha».
PSALM (Ps 19,8 i 10.12-13.14)
Przez zachowywanie Bożych praw i nakazów Izraelici okazywali wierność przymierzu. Psalmista wyraża radość, iż Boże Prawo jest doskonałe, a kto je przestrzega zbliża się do Boga. Przyłączmy się z radością do tej pieśni wychwalającej Pana.
[c1]Refren:[/c1] Nakazy Pana są radością serca. Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, [c1]*[/c1] świadectwo Pana niezawodne, uczy prostaczka mądrości. Bojaźń Pańska jest szczera i trwa na wieki, [c1]*[/c1] sądy Pana prawdziwe, a wszystkie razem słuszne. [c1]Ref.[/c1] Zważa na nie Twój sługa [c1]*[/c1] i nagrodę otrzyma za ich przestrzeganie. Kto jednak widzi swoje błędy? [c1]*[/c1] Oczyść mnie z błędów, które są dla mnie skryte. [c1]Ref.[/c1] Także od pychy broń swojego sługę, [c1]*[/c1] by nie panowała nade mną. Wtedy będę bez skazy [c1]*[/c1] i wolny od wielkiego występku. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE (Jk 5,1-6)
Św. Jakub daje czytelnikom swego listu pouczenia odnośnie do bogactwa i ubóstwa. W surowych słowach potępia postępowanie tych, którzy z gromadzenia dóbr materialnych uczynili cel swego życia, nie zwracając zupełnie uwagi na ubogich i potrzebujących. Wskazania Apostoła po dwóch tysiącach lat nie tracą na aktualności.

Czytanie z Listu świętego Jakuba Apostoła

Teraz wy, bogacze, zapłaczcie wśród narzekań na utrapienia, jakie was czekają. Bogactwo wasze zbutwiało, szaty wasze stały się żerem dla moli, złoto wasze i srebro zardzewiało, a rdza ich będzie świadectwem przeciw wam i toczyć będzie ciała wasze niby ogień. Zebraliście w dniach ostatecznych skarby.
Oto woła zapłata robotników, żniwiarzy pól waszych, którą zatrzymaliście, a krzyk ich doszedł do uszu Pana Zastępów. Żyliście beztrosko na ziemi i wśród dostatków tuczyliście serca wasze w dniu rzezi. Potępiliście i zabiliście sprawiedliwego: nie stawia wam oporu.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 17,17ba) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.

Słowo Twoje, Panie, jest prawdą,

uświęć nas w prawdzie. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Mk 9,38-43.45.47-48)
Za pomocą semickiego sposobu wyrażania myśli, Jezus przestrzega przed zgorszeniem. Nakaz wyłupania oka czy odcięcia ręki, z powodu ich przyczyniania się do grzechu, jest obrazowym sposobem przestrogi, którą potraktować należy z całą surowością. Nie można jednak zatrzymywać się jedynie na walce z grzechem; należy starać się o czynienie dobra, którego symbolem jest kubek wody podany spragnionemu.

Słowa Ewangelii według świętego Marka

Jan powiedział do Jezusa: «Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami».
Lecz Jezus odrzekł: «Nie zabraniajcie mu, bo nikt, kto czyni cuda w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami.
Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.
Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu byłoby lepiej uwiązać kamień młyński u szyi i wrzucić go w morze.
Jeśli twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego, niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. I jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie chromym wejść do życia, niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła. Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, gdzie robak ich nie umiera i ogień nie gaśnie».


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


Wspomnienie Świętych Aniołów Stróżów