NR 7 / 2002 – V NIEDZIELA ZWYKŁA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


ŚWIAT MNĄ POSOLONY

Dzień Pański
Jeśli każdy chrześcijanin będzie grudką dobrej soli, czy czeka nas życie bez smaku? Jeśli każdy chrześcijanin będzie płomieniem, czy grozi nam duchowy kryzys energetyczny? Jeśli wierzący w Chrystusa będą miastem położonym na górze, czy grozi nam bezcelowe tułanie się po drogach życia? “Wy jesteście solą ziemi; wy jesteście światłem świata; wy jesteście miastem położonym na górze”. Te słowa Jezusa wyrywają mnie z kryzysu tożsamości i ciągłego rozwiązywania zagadki: kim jestem jako uczeń Chrystusa? Nie ma więc miejsca na rozpacz i zwątpienie. Mam po co żyć! Przybyłem na ten świat z misją posolenia go dobrem, rozświetlenia go nadzieją i wiarą, aby ludzie zobaczyli i poczuli, że jest miłość. Aby poznali, jak smakuje obecność Boga, który niszczy zło i rozprasza ciemności. Niech doświadczą nie tylko przyciągania ziemskiego, ale też niebieskiego. To jest moje zadanie: dać odczuć obecność Boga w świecie. Co więc mam robić? Być sobą – kochać, jak kocha sól zdecydowanym smakiem, jak kocha płomień światłem i ciepłem, jak miasto na górze kocha świadectwem i wskazywaniem celu wędrówki. Bóg mną posolił świat i mną go rozświetlił.

ks. Bogusław Zeman – paulista

Jezus powiedział do swoich uczniów: Wy jesteście solą dla ziemi”. (por. Mt 5, 13)


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE


PIERWSZE CZYTANIE

(Iz 58, 7-10)
To mówi Pan: Dziel swój chleb z głodnym, wprowadź w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziej i nie odwróć się od współziomków. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie. Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie, chwała Pana iść będzie za tobą. Wtedy zawołasz, a Pan odpowie, wezwiesz pomocy, a On rzecze: Oto jestem! Jeśli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie, jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu i nakarmisz duszę przygnębioną, wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach, a twoja ciemność stanie się południem. Oto słowo Boże. PSALM (Ps 112, 4-5. 6-7. 8a i 9) Człowiek sprawiedliwy obdarza ubogich. Jest zatem podobny do Boga, który nieustannie myśli o biednych. Bóg jednak nie pozwoli prześcignąć się w hojności. Każdy nasz dar powróci do nas pomnożony. Refren: Wschodzi w ciemnościach jak światło dla prawych. lub: Alleluja. On wschodzi w ciemnościach jak światło dla prawych, * łagodny, miłosierny i sprawiedliwy. Dobrze się wiedzie człowiekowi, który z litości pożycza, * i swymi sprawami zarządza uczciwie. Sprawiedliwy nigdy się nie zachwieje * i pozostanie w wiecznej pamięci. Nie przelęknie się złej nowiny, * jego mocne serce zaufało Panu. Jego wierne serce lękać się nie będzie. * Rozdaje i obdarza ubogich; jego sprawiedliwość będzie trwała zawsze, * wywyższona z chwałą będzie jego potęga. Ref.

DRUGIE CZYTANIE

(1 Kor 2, 1-5)
Bracia, przyszedłszy do was, nie przybyłem, by błyszcząc słowem i mądrością dawać wam świadectwo Boże. Postanowiłem bowiem, będąc wśród was, nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego. I stanąłem przed wami w słabości i w bojaźni, i z wielkim drżeniem. A mowa moja i moje głoszenie nauki nie miały nic z uwodzących przekonywaniem słów mądrości, lecz były ukazywaniem ducha i mocy, aby wiara wasza opierała się nie na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej. Oto słowo Boże. (Mt 5, 13-16) Sól się rozpuszcza, światło wypala. Te dwa symbole objawiają, że życie chrześcijańskie jest posługiwaniem. Tracąc swe życie, odnawiamy je i zostajemy upodobnieni do Chrystusa, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza


Jezus powiedział do swoich uczniów: Wy jesteście solą ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też światła i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie. Oto słowo Pańskie.


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


ŚWIADKOWIE WIARY [5]

Święci męczennicy Geografia męczeństwa chrześcijan w ostatnim stuleciu obejmuje cały świat. Żaden kontynent, poza Antarktydą, nie był w minionym wieku, nazywanym wiekiem praw człowieka, wolny od nienawiści wobec tych, którzy przyznawali się do Chrystusa. Jak podają ostrożne statystyki, trzy miliony chrześcijan różnych wyznań wolało kochać i umrzeć niż nie kochać i żyć. Świadkiem nienawiści ku Chrystusowi była chrześcijańska Europa. Sanktuariami męczeństwa na Starym Kontynencie naznaczone są: Albania, Austria, Bułgaria, Niemcy, Polska, Rosja i Włochy. Świadkiem największego prześladowania chrześcijan od czasów imperium rzymskiego, bardziej krwawego niż to znane z Rewolucji Francuskiej, była Hiszpania. W holokauście chrześcijan z czasów Drugiej Republiki zostało zamordowanych, często w sposób bestialski, 13 biskupów, 4184 kapłanów, 2365 zakonników, 283 zakonnice, nie licząc tysięcy świeckich. Od początku swego istnienia, aż po czasy obecne, Kościołem męczenników jest Afryka, ze wszystkimi jej zakątkami: od Madagaskaru w latach 80., przez świeże w pamięci ludobójstwo w Rwandzie, aż po trwającą wciąż eksterminację chrześcijan przez islamistów w Sudanie. Krwią chrześcijan są także nasiąknięte ziemie centralnej i Południowej Ameryki. Od krwawych prześladowań w Meksyku, przez Panamę, Honduras, Wenezuelę i Brazylię. Paradoksalnie – chrześcijan zabijano tam zwykle, walcząc o sprawieliwość społeczną. Po dziś dzień trwają prześladowania chrześcijańskiej mniejszości w Azji. Chiny, Korea Północna, Indonezja, Indie to tylko niektóre kraje z długiej listy. W XX w. złożono w ofierze, według ostrożnych szacunków, trzy miliony chrześcijan. Są też tacy, którzy mówią o ponad 20 milionach ofiar nienawiści do wszystkiego, co Chrystusowe. Niezależny badacz – David Barret, w swej Encyklopedii Świata Chrześcijańskiego twierdzi, że wiek XX przyniósł dwa razy więcej tych, którzy zginęli za wiarę niż poprzednie dziewiętnaście wieków chrześcijaństwa. Tam, gdzie nie jest przestrzegane prawo do wolności religijnej – stwierdziła we wstępie do amerykańskiego raportu o sytuacji chrześcijan w świecie z 1997 r. sekretarz stanu USA Madelein K. Albright – nie ma gwarancji respektowania żadnego innego prawa ludzkiego. “Trzeba, ażeby Kościoły lokalne, zbierając konieczną dokumentację, uczyniły wszystko dla zachowania pamięci o tych, którzy ponieśli męczeństwo – pisał Ojciec Święty w 37 numerze Listu Apostolskiego Tertio millennio adveniente, wytyczającego program przygotowań do Wielkiego Jubileuszu 2000 lat chrześcijaństwa.

ks. Paweł Rozpiątkowski

Świętość Świętość nie jest luksusem dostępnym tylko dla niewielu. jest to zwykły obowiązek dla mnie i dla ciebie. Świętość jest zwykłą akceptacją woli Boga, wyrażoną z szerokim uśmiechem. Jest to zgoda na to, że Bóg wkracza w nasze życie. Jest to zgoda na to, że może nam zabrać wszystko, jeśliby tego chciał, i że może używać nas, kiedy chce, i że może postawić nas tam, gdzie chce, bez konsultacji z nami. Lubimy mieć swoje zdanie, ale musimy pozwolić Bogu “rozbić” nas na części, aby każda, nawet najmniejsza część należała do Boga, a bez Niego by była całkowicie pusta.

Matka Teresa z Kalkuty