NR 27 / 2002 – UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


TAJEMNICA TRÓJCY ŚWIĘTEJ

Dzień Pański
W uroczystość Trójcy Świętej chylimy czoła przed tą niezgłębioną ludzkim rozumem tajemnicą. Wyznajemy tę tajemnicę czyniąc znak krzyża i wymawiając słowa: ‘W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”, także: ‘Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu”. Wszystkie sakramenty udzielane są w imię Trójcy Świętej. W Biblii nie ma słowa ‘Trójca”, jest jednak prawda o trzech Osobach Boskich. Stary Testament podkreśla głównie jedność i jedyność Boga, chroniąc w ten sposób naród wybrany przed wielobóstwem. Nowy Testament ukazuje trzy Osoby Boskie. Jest o nich mowa we fragmencie o Zwiastowaniu (Łk 1, 31-35), w opisie chrztu Jezusa w Jordanie (Łk 3, 21-22). Jezus podkreśla swoją jedność z Ojcem (J 12, 44-45), zapowiada zesłanie Ducha Świętego (J 15, 26). Przed swoim Wniebowstąpieniem nakazuje Apostołom nauczać wszystkie narody, ‘udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28, 19). W tajemnicy Trójcy Świętej Bóg odsłania nam swoje życie wewnętrzne – nie jest samotnikiem, jest Istotą uspołecznioną – jeśli tak można mówić o Bogu. Wzajemne poznanie i miłość Osób Boskich są doskonałe – stanowią pełnię szczęścia. Wpatrując się w tajemnicę Trójcy Świętej uczymy się, że człowiek realizuje siebie, gdy otwiera się na drugiego człowieka.

abp Bolesław Pylak

‘Trójco Święta, Tobie siebie całego poświęcam na życie i na wieczność”. (ks. J. Alberione)


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE


PIERWSZE CZYTANIE

(Wj 34, 4b-6. 8-9)
Mojżesz wstawszy rano wstąpił na górę, jak mu nakazał Pan, i wziął do rąk tablice kamienne. A Pan zstąpił w obłoku i Mojżesz zatrzymał się koło Niego, i wypowiedział imię Pana. Przeszedł Pan przed jego oczyma, i wołał: Pan, Pan, Bóg miłosierny i litościwy, cierpliwy, bogaty w łaskę i wierność>>. I natychmiast skłonił się Mojżesz aż do ziemi i oddał pokłon, mówiąc: Jeśli łaskawy jesteś dla mnie, Panie, niech pójdzie Pan w pośrodku nas. Jest to wprawdzie lud o twardym karku, ale przebaczysz winy nasze i grzechy nasze i uczynisz nas swoim dziedzictwem>>. Oto słowo Boże. PSALM (Dn 3, 52. 53a i 54a i 55ab i 56a) Wraz z całym Kościołem uwielbiajmy pełne chwały i świętości imię Boga, wołając: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże! Refren: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże. Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców, * pełen chwały i wywyższony na wieki. Błogosławione niech będzie Twoje imię, * pełne chwały i świętości. Ref. Błogosławiony jesteś w przybytku świętej chwały Twojej, * Błogosławiony jesteś na tronie Twego królestwa. Błogosławiony jesteś Ty, który spoglądasz w otchłanie, † i na Cherubach zasiadasz, * Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba. Ref.

DRUGIE CZYTANIE

(2 Kor 13, 11-13)
Bracia, radujcie się, dążcie do doskonałości, pokrzepiajcie się na duchu, jedno myślcie, pokój zachowujcie, a Bóg miłości i pokoju niech będzie z wami. Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem. Pozdrawiają was wszyscy święci. Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i udzielanie się Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi. Oto słowo Boże. (J 3, 16-18) Ewangelia niedzieli Trójcy Świętej przedstawia w wielkim skrócie historię zbawienia: Tak Bóg umiłował świat, że (…) posłał swego Syna (…) by świat został przez Niego zbawiony.

Słowa Ewangelii według świętego Jana


Jezus powiedział do Nikodema: Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego>>.


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


Chwała Bogu Trójjedynemu!

O Bogu wiemy tyle, ile On sam zechciał objawić. Teofanie, czyli objawienia się Boga, uchylają rąbka tajemnicy (por. Mt 11, 27). Wielu egzegetów biblijnych, interpretując tekst księgi Rodzaju (18, 1-33), podaje, że sam Bóg, Trójca Jedyna, ukazał się Abrahamowi (św. Augustyn). W Księdze Wyjścia (3, 14) Pan powiedział do Mojżesza, że do istoty Boga należy istnienie: Jestem, który jestem, ale Mojżesz Go nie zobaczył, a jedynie odczuł, zrozumiał obecność Wszechmogącego. Dzisiejsza liturgia słowa powraca do tej prawdy, że Boga nie można oglądać, poznać w pełni, można Go jedynie odkrywać na ludzki sposób. Nasza mowa nie jest w stanie oddać pełnej prawdy o Panu, dlatego możemy Go jedynie określać, że jest miłosierny i litościwy, cierpliwy, bogaty w łaskę i wierność (Wj 34, 6) i pozostaje pośrodku nas, gdzie jest, by człowiek śpiewał Stwórcy pieśń uwielbienia: Chwalebny jesteś, błogosławiony jesteś wiekuisty Boże. Święty Augustyn, mówiąc o chrzcie Pana Jezusa w Jordanie (zob. Mt 3, 13-17), pisze: tam ukazała się święta i prawdziwa Trójca, która dla nas jest jedynym Bogiem (…) Ukazuje się jak najjaśniej Trójca, Ojciec w głosie, Syn w człowieku, Duch w gołębicy. Ta prawda wiary, objawiona przez Boga, jest cechą wyróżniającą chrześcijaństwo od innych religii monoteistycznych. Cała liturgia jest przepełniona obecnością Trójcy Świętej. Każdy znak krzyża jest wyznaniem wiary w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Pozdrowienie na początku Mszy św.: Miłość Boga Ojca, łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa i dar jedności w Duchu Świętym – wyraża tę samą wiarę. Wspólne recytowanie mszalnego Chwała na wysokości Bogu czy Ciebie Boga wysławiamy jest tzw. wielką doksologią, czyli uwielbieniem Boga Trójjedynego; każdy psalm recytowany przez chrześcijan kończy się małą doksologią: Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. To samo wypowiadamy w prefacji, która tego dnia wzywa do wyznania wiary w jedynego Boga w trzech Osobach, ale posiadającego jedną naturę i dlatego wielbimy odrębność Osób, jedność w istocie i równość w majestacie. Jak zawsze, po każdej prefacji wołamy: Święty, Święty, Święty Pan Bóg zastępów. Wszystkie przytoczone teksty ukazują wiarę Kościoła i prawdę, że chrześcijanin został ochrzczony w Imię Trójcy Świętej i żyje obdarowany miłością Boga. Każdą łaskę otrzymuje od Ojca przez Syna w Duchu Świętym i każdą modlitwę kieruje do Ojca przez Syna w Duchu Świętym. Druga Osoba Trójcy Świętej – Jezus Chrystus, wypełniając wolę Ojca zbawił człowieka i objawił część tajemnicy, bo Boga nikt nigdy nie widział. (…) Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył (J 1, 18).

ks. Zbigniew Wit


NIEOGARNIONY BÓG

Bez względu na to, jak długo stoisz nad strumieniem, nieustannie będziesz widział go na nowo. Dzieje się tak dlatego, że wody w strumieniu nigdy nie przestają płynąć i wciąż na nowo wypływają. Podobnie dzieje się z człowiekiem, który wpatruje się w nieskończone piękno Boga: odkrywa Go wciąż na nowo i nieustannie zauważa coś innego i zadziwiającego w porównaniu ze swym dotychczasowym sposobem pojmowania. I ponieważ Bóg nie przestaje się objawiać, człowiek nie przestaje się zdumiewać…

św. Grzegorz z Nyssy