NR 1 / 2002 – UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEJ BOŻEJ RODZICIELKI MARYI

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


Dzień Pański

UFAJĄC BOŻEJ RODZICIELCE

Z nadzieją i obawą spoglądamy w czekający nas czas Roku Pańskiego 2003. Z niepokojem rozglądamy się wokół, szukamy obok siebie pomocy, gwarancji bezpieczeństwa i pokoju. Dziś Kościół pragnie nam złożyć niezwykłą ofertę. Proponuje nam, byśmy los całego świata, Kościoła i nasz osobisty powierzyli Świętej Bożej Rodzicielce. Przecież sam Bóg powierzył swego Syna w ręce Maryi, przyjmując Jej gotowość do współpracy w dziele zbawienia. Zatroskane dłonie Maryi były wyrazem wewnętrznego nastawienia Jej Serca. Świadczyły o niezwykłym przywiązaniu do woli Bożej objawionej w posłaniu Anioła. Były to święte dłonie. Tymi dłońmi Maryja otaczała opieką swego Syna w grocie betlejemskiej, na wygnaniu w Egipcie i w domu nazaretańskim. Dłonie Maryi nie załamały się w godzinie próby. W ewangelicznej scenie śmierci Chrystusa w macierzyńskie dłonie Matki Jezusa został złożony każdy z nas. W ciszy Wieczernika złożone do modlitwy dłonie Maryi gromadziły pierwotny Kościół i uczyły właściwej postawy wobec Bożego planu zbawienia. Dziś, gdy modlimy się o pełny Bożego pokoju Nowy Rok, ufajmy, że macierzyńska opieka Maryi utrwali w nas dobro i osłoni każdego z nas przed wszelkim złem.

bp Adam Szal

Twojej matczynej miłości oddajemy los każdego z nas (Jan Paweł II)


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE


Dziś, na progu Roku Pańskiego 2003, staje przed nami Maryja z Dzieciątkiem Jezus i ukazuje Go nam jako naszego Zbawcę i Drogę do Ojca. Mówi, że trzeba nam Jezusa bardziej niż bogactwa, bo tylko On pomoże nam dobrze przeżyć każdy dzień nadchodzącego czasu. Tę myśl pięknie wyraża pieśń: Daj mi Jezusa, o Matko moja, na krótki życia ziemskiego dzień.

PIERWSZE CZYTANIE

(Lb 6, 22-27)
Błogosławieństwo Aarona i jego synów dla Izraela nabiera dziś uniwersalnego charakteru, bowiem skierowane jest do każdego członka Kościoła: “Niech cię Pan błogosławi i strzeże”.

Czytanie z Księgi Liczb


Pan mówił do Mojżesza tymi słowami: “Powiedz Aaronowi i jego synom: tak oto macie błogosławić synom Izraela. Powiecie im: ‘Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie swoje oblicze i niech cię obdarzy pokojem’. Tak będą wzywać imienia mojego nad synami Izraela, a Ja im będę błogosławił”.

PSALM

(Ps 67, 2-3. 5 i 8)
Cały Kościół prosi dziś Pana, aby “na ziemi znano Jego drogę”. Jest to droga Boga do ludzi przez Jezusa. Istotę tej drogi wyjaśniają dalsze słowa: “Jego zbawienie wśród wszystkich narodów”. My znamy tę drogę, dlatego wychwalajmy Pana i prośmy, byśmy umieli być Jego współpracownikami. Refren: Bóg miłosierny niech nam błogosławi. Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi; * niech nam ukaże pogodne oblicze. Aby na ziemi znano Jego drogę, * Jego zbawienie wśród wszystkich narodów. Refren. Niech się narody cieszą i weselą, † że rządzisz ludami sprawiedliwie, * i kierujesz narodami na ziemi. Niechaj nam Bóg błogosławi, * niech się Go boją wszystkie krańce ziemi. Refren.

DRUGIE CZYTANIE

(Ga 4, 4-7)
Gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg zesłał swojego Syna (…) abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. “Syn Boży, narodzony z Maryi, czyni nas dziećmi Bożymi i dziedzicami nieba”.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Galatów


Bracia: Gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg zesłał swojego Syna, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: “Abba, Ojcze”. A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

(Hbr 1, 1-2) Alleluja, alleluja, alleluja. Wielokrotnie przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna. Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

(Łk 2, 16-21)
Wydarzenia z Betlejem pozostały w sercu Maryi i przez resztę życia rozważała wielkie sprawy Boże. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami, by Jezus zdobył nasze serca.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza


Pasterze pospiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co im pasterze opowiadali. Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane. Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie Matki.


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


Pod Twoją obronę uciekamy się…

Początek nowego roku kalendarzowego stanowi wyjątkową okazję do refleksji i podsumowań. Pozwala na spojrzenie w przeszłość po to, by uchylić tajemnicy przyszłości. Liturgia Nowego Roku ukazuje nam dziś Najświętszą Dziewicę z Dzieciątkiem w ramionach. Staje przed nami również obraz Maryi w tysiącach wielorakich wyobrażeń, w przeróżnych ujęciach natchnionych artystów. Wiadomo, kim w życiu każdego człowieka jest matka. Wszystko to, co dobre, szlachetne i piękne otrzymaliśmy od niej. Spójrzmy więc dziś na tę Matkę, która jest dla nas – ludzi największym darem nieba. Dotknijmy tajemnicy Tej, której wielokrotnie powierzaliśmy, zwłaszcza tu, na Jasnej Górze, nasz kraj i nasz naród. Henryk Sienkiewicz w Potopie, wspaniale opisuje obronę Klasztoru Jasnogórskiego. Oto generał Müller, po sześciu tygodniach daremnego oblężenia Jasnej Góry, postanawia zrezygnować z dalszej walki. Podchodzi do niego zdrajca hr. Wrzeszczowicz, mówiąc: Generale, spróbuj jeszcze raz, wszak widzisz, że nie ma w tym narodzie uczciwości. Mistrz pióra – Henryk Sienkiewicz wyeksponował wówczas słowa, wyrażające niezaprzeczalną prawdę: “Pozostała [w tym narodzie] wiara i cześć dla Najświętszej Dziewicy i na tym fundamencie reszta odbudowana być może”. Niechże dziś, po wiekach – jak niegdyś – uratuje naród polski pełna zawierzenia miłość do Bogurodzicy. Z tą wiarą wkraczamy w Nowy Rok Pański 2003. W nieznane wchodzimy z Matką Boga. Potrzebujemy bowiem na każdy dzień Jej serca. Potrzebujemy Jej opiekuńczych ramion. Wpatrujemy się dzisiaj w najczcigodniejszy obraz Bogurodzicy na Jasnej Górze. Maryja ukazuje nam Jezusa – Błogosławiony Owoc swego żywota. Ma to swoją głęboką wymowę. Najświętsza Dziewica chce nam powiedzieć, że to Jej Syn jest Dawcą wszelkiej łaski. Ona zaś jest Pośredniczką, która te łaski nam wyprasza. Chrystus kochał swoją Matkę, dlatego jesteśmy pewni, że tak jak kiedyś nie odmawiał żadnej Jej prośbie, tak również czyni i dzisiaj, o czym świadczą składane na Jasnej Górze przez całe stulecia wota. On, który nie odmówił prośbie swojej Matki w Kanie Galilejskiej, wysłuchuje Jej tutaj, w polskiej Kanie – na Jasnej Górze. Ona przecież od sześciu stuleci oręduje przed Synem za nami i jako Królowa Polski stoi na straży narodu polskiego. Szymon Tokarzewski, zesłany w 1890 r. na Sybir, pisze w swych pamiętnikach, iż na jednym z postojów oczekiwała na spotkanie z synem matka któregoś z zesłańców. Ujrzawszy go, pochwyciła syna w objęcia, zaś zwracając się do pozostałych wypowiedziała następujące słowa: błogosławię was w imieniu wszystkich nieobecnych matek. Potem tuliła po kolei każdego z nich, czyniąc na czole znak krzyża świętego. Po tym błogosławieństwie skazańcy ruszyli w dalszą drogę ze śpiewem Święty Boże na ustach. Autor dodaje, że matczyne błogosławieństwo i wspomnienie tej pieśni podtrzymywało ich i pozwoliło przetrwać najtrudniejsze chwile. Tym literackim obrazem pragnę zakończyć dzisiejsze noworoczne rozważanie. Pamiętajmy, że tak jak całe nasze życie, także i ten nowy 2003 rok będzie ciężką i mozolną wędrówką, niekiedy labiryntem niebezpiecznych zaułków. Dlatego Maryja staje przed nami nie tylko, aby nam błogosławić, ale także, by iść z nami przez wszystkie dni tego rozpoczynającego się roku. Bogurodzico Dziewico! Pod Twoją obronę uciekamy się…

o. Eustachy Rakoczy – paulin

Modlitwa Jana Pawła II

Pod Twoją, Maryjo, obronę uciekamy się. Twojej opiece zawierzamy dzieje całej Ojczyzny. Twojej matczynej miłości oddajemy los każdego z nas z osobna, naszych rodzin i całego społeczeństwa. Naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać. Wypraszaj nam, Maryjo, łaskę wiary, nadziei i miłości, abyśmy na Twój wzór i pod Twoim przewodnictwem nieśli w nowe tysiąclecie świadectwo miłości Ojca, odkupieńczej śmierci i zmartwychwstania Syna oraz uświęcającego działania Ducha Świętego. Bądź z nami nieustannie, Panno chwalebna i błogosławiona. O Pani nasza, Orędowniczko nasza, Pośredniczko nasza, Pocieszycielko nasza. Matko nasza! Amen.