NR 41 / 2003 – XX NIEDZIELA ZWYKŁA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


Dzień Pański

MĄDROŚĆ I MOC EUCHARYSTII

W Eucharystii mamy Jezusa, Jego odkupieńczą ofiarę, mamy Jego zmartwychwstanie, mamy dar Ducha Świętego, mamy adorację, posłuszeństwo i umiłowanie Ojca. Jeżeli zaniedbamy Eucharystię, jak będziemy mogli zaradzić naszej nędzy? (Jan Paweł II, Ecclesia de Eucharistia, 60) Życie człowieka jest “pielgrzymką nieustannych odkryć”. Pielgrzymując, należy pamiętać o trzech zasadniczych sprawach: po pierwsze – dobrze się “ubrać”, po drugie – zabrać “prowiant”, po trzecie – nie zbaczać z oznakowanych szlaków. Podczas chrztu św. zostaliśmy zanurzeni w tajemnice życia Jezusa. Otrzymaliśmy “szatę” łaski Chrystusowej, która czyni nas dziećmi Bożymi. “Chlebem życia” na drogę do nieba stał się dla nas Jezus, który powiedział: Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie (J 6, 53. 57). Słowo Boże ma zdolność leczenia ludzi z “głupoty grzechu” i prowadzenia po drogach roztropności. Pouczył nas o tym św. Paweł w Liście do Efezjan: Nie bądźcie przeto nierozsądni, lecz usiłujcie zrozumieć, co jest wolą Pana (Ef 5, 17). Kto odrzuca mądrość płynącą z Ewangelii i moc Eucharystii, ten nie osiągnie radości życia wiecznego.

ks. Wacław Depo

“Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim”. (J 6, 56)


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE


Jezus w dzisiejszej Ewangelii mówi: Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym (J 6, 54). Starajmy się podczas dzisiejszej Eucharystii dostrzec, że Chrystus na swoją Obecność wybiera zwyczajne znaki: chleb i wino, które mocą Ducha Świętego stają się Jego Ciałem i Krwią. Stają się dla nas zadatkiem na życie wieczne w bliskości Pana.

PIERWSZE CZYTANIE

(Prz 9, 1-6)
Chleb i wino Starego Przymierza są zapowiedzią Eucharystii. Uczta Starego Testamentu wypełni się ostatecznie w niebieskim Jeruzalem. Zaproszeni na nią będą prostaczkowie, czyli ci, którzy odrzucili logikę tego świata i poszli za Przedwieczną Mądrością. Każdy z nas jest zaproszony do życia zgodnego z Bożą Mądrością. Człowiek prosty to ten, który słucha i wiernie wypełnia wolę Bożą.

Czytanie z Księgi Przysłów


Mądrość zbudowała sobie dom i wyciosała siedem kolumn, nabiła zwierząt, namieszała wina i stół zastawiła. Służące wysłała, by wołały z wyżynnych miejsc miasta: “Prostaczek niech do mnie tu przyjdzie”. Do tego, komu brak mądrości, mówiła: “Chodźcie, nasyćcie się moim chlebem, pijcie wino, które zmieszałam. Odrzućcie głupotę i żyjcie, chodźcie drogą rozwagi”.

PSALM

(Ps 34, 2-3. 10-11. 12-13. 14-15)
Ci, którzy zaufali Panu nie stracą swej nagrody. Jego dobroć trwa na wieki. Największym Dobrem jest sam Bóg, który nas nigdy nie opuszcza i nigdy nie zawodzi. Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry. Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, * Jego chwała będzie zawsze na moich ustach. Dusza moja chlubi się Panem, * niech słyszą to pokorni i niech się weselą. Refren. Bójcie się Pana wszyscy Jego święci, * ci, co się Jego boją, nie zaznają biedy. Bogacze zubożeli i zaznali głodu, * szukającym Pana niczego nie zabraknie. Refren. Zbliżcie się, synowie, posłuchajcie, co mówię, * będę was uczył bojaźni Pańskiej. Kim jest ten człowiek, co pożąda życia * i długich dni pragnie, by się nimi cieszyć? Refren. Powściągnij swój język od złego, * a wargi swoje od kłamstwa. Od zła się odwróć, czyń dobrze, * szukaj pokoju i dąż do niego. Refren.

DRUGIE CZYTANIE

(Ef 5, 15-20)
Święty Paweł zachęca nas do trzeźwości, proponując życie w Duchu Świętym. Zachęca nas też do radosnego przeżywania liturgicznych zebrań. Chrześcijańskie dziękczynienie (eucharystia) nie może być smutne. Dziękować to znaczy mieć świadomość, kto jest Dawcą wszelkiego dobra. Dziękować za wszystko to być wrażliwym na zwyczajne dobro, które także pochodzi od Boga.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan


Baczcie pilnie, bracia, jak postępujecie: nie jako niemądrzy, ale jako mądrzy. Wyzyskujcie chwilę sposobną, bo dni są złe. Nie bądźcie przeto nierozsądni, lecz usiłujcie zrozumieć, co jest wolą Pana. A nie upijajcie się winem, bo to jest przyczyną rozwiązłości, ale napełniajcie się Duchem, przemawiając do siebie wzajemnie w psalmach i hymnach, i pieśniach pełnych ducha, śpiewając i wysławiając Pana w waszych sercach. Dziękujcie zawsze za wszystko Bogu Ojcu w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

(J 6, 56) Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

(J 6, 51-58)
Człowiek w życiu ma różnorakie pragnienia: być bogatym, docenionym, mieć władzę, odnieść sukces. Jest w nas także pragnienie miłości i szczęścia, jest pragnienie życia wiecznego, choć nie wszyscy zdajemy sobie z tego sprawę. Pragnienia człowieka może zaspokoić tylko Chrystus. Spożywanie Ciała Chrystusa zapewni nam życie wieczne. Liturgia bez przyjęcia Ciała Pańskiego nie jest w pełni Ucztą. Uczyńmy wszystko, by móc przyjąć Jezusa do serca.

Słowa Ewangelii według świętego Jana


Jezus powiedział do tłumów: “Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata”. Sprzeczali się więc między sobą Żydzi mówiąc: “Jak On może nam dać swoje ciało na pożywienie?”. Rzekł do nich Jezus: “Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił – nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki”.


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


BŁOGOSŁAWIENI CIERPIĄCY PRZEŚLADOWANIE [8]

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe o was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami. To ostatnie błogosławieństwo jest nieproporcjonalnie rozbudowane w stosunku do pozostałych. Jego cechą charakterystyczną jest to, że Jezus używa w nim formy drugiej osoby liczby mnogiej, zwracając się bezpośrednio do grona swoich uczniów. Na zakończenie natomiast przypomina prześladowania proroków, by uświadomić uczniom, że nie są pierwszymi prześladowanymi za wiarę. List do Hebrajczyków opisuje tortury i męki, jakie znosili ludzie Starego Testamentu, stając się w ten sposób bohaterskimi przykładami wiary dla chrześcijan: (…)doznali zelżywości i biczowania, a nadto kajdan i więzienia. Kamienowano ich, przerzynano piłą, “kuszono”, przebijano mieczem; tułali się (…) w nędzy, w utrapieniu, w ucisku – świat nie był ich wart – i błąkali się po pustyniach i górach, po jaskiniach i rozpadlinach ziemi (Hbr 11, 36-38)
Witaj Miłości utajona, życie mej duszy. Witam Cię, Jezu, pod tymi nikłymi postaciami chleba. Witaj, najsłodsze Miłosierdzie moje, które się rozlewasz na wszystkie dusze. Witaj, Dobroci nieskończona, która rozsiewasz wokoło strumienie łask. Witaj, Jasności przyćmiona, Światłości dusz. Witaj, Zdroju niewyczerpanego miłosierdzia – najczystsza Krynico, z której nam tryska życie i świętość. Witaj, Rozkoszy dla serc czystych. Witaj, jedyna Nadziejo dla dusz grzesznych.

św. Siostra Faustyna, Dzienniczek, 1733.