NR 61 / 2003 – UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


Dzień Pański

ABY W NAS NARODZIŁ SIĘ CHRYSTUS…

Święta Bożego Narodzenia wpisują się w rytm i klimat liturgicznego świętowania Kościoła, a wzmacnia je polska tradycja. Według A. Grüna “ludzie nie potrafią już obchodzić świąt, które przynosi ze sobą czas, świąt, podczas których powraca sens i wkracza coś wielkiego w nasze życie”. W tajemnicy Wcielenia Bóg pokazał, jak bardzo ważny jest dla Niego każdy człowiek i jaką miłością go darzy. On wie najlepiej, że człowiek nie może żyć bez miłości, nie rozumie siebie i nie widzi sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość, jeśli nie spotka się z Miłością (RH 10). To dlatego ten wielki akt miłości Boga dokonuje się w stajni. On, który jest Wszechmocą, Nieskończonością i Miłością staje się bliski, dotykalny i przystępny. Bóg przekroczył granice ludzkich oczekiwań i ludzkiej wyobraźni. Takiego Boga doświadcza się w głębi i w ciszy serca. Dziwią się ci, których pochłonął współczesny adwentowy jazgot, że w czasie wigilijnej wieczerzy nie spotkali człowieka, nawet tego, który żyje obok, a na Pasterce nie dostrzegli Jezusa. Nie narodził się w nich… Jedynie ci, którzy adwentowo czekali, nie dali się szaleństwu zakupów, mogli usłyszeć w sercu: Zwiastuję wam wielką radość, Bóg istnieje, Bóg was kocha – niezmiennie kocha!

bp Edward Dajczak

Witaj, Dziecineczko w żłobie, wyznajemy Boga w Tobie. (kolęda)


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE



Przyszliśmy tutaj o nietypowej porze – jest noc, wokół panuje ciemność, ale zostanie ona przezwyciężona – przez Światłość. To dzisiaj wydarzy się to, co zapowiadał Izajasz: Nad mieszkańcami kraju mroków zabłyśnie światło. Oczyśćmy nasze serca, aby mogły rozpoznać blask przychodzącej Światłości – Jezusa Chrystusa.

PIERWSZE CZYTANIE

(Iz 9, 1-3. 5-6)
Prorok Izajasz wyraża mesjańską radość Izraela, który doczekał się spełnienia obietnicy: “Syn został nam dany”. Ta radość staje się dzisiaj naszym udziałem. Syn, który jest Bogiem mocnym, Księciem Pokoju, został także i nam podarowany. Jest to największy dar, jaki nas w życiu może spotkać. Czy mamy tego świadomość?

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.


Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków zabłysło światło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują we żniwa, jak się weselą przy podziale łupu. Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy jak w dniu porażki Madianitów. Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju. Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki. Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona.

PSALM

(Ps 96, 1-2. 3 i 10ac. 11-12. 13)
“Dziś się narodził Chrystus Pan, Zbawiciel”. Każde słowo wyśpiewane w tej frazie jest ważne. To dzisiaj uobecnia się wielka tajemnica Wcielenia, w której dwie nieskończenie odległe od siebie natury – boska i ludzka – połączyły się dla naszego zbawienia. A to zbawienie nie jest czymś abstrakcyjnym, lecz szczęściem, którego pragnienie każdy nosi w swym sercu. Refren: Dziś się narodził Chrystus Pan, Zbawiciel. Śpiewajcie Panu pieśń nową, * śpiewaj Panu, ziemio cała. Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię, * każdego dnia głoście Jego zbawienie. Refren. Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, * rozgłaszajcie cuda pośród wszystkich ludów. Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, * będzie sprawiedliwie sądził ludy. Refren. Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, * niech szumi morze i wszystko, co je napełnia. Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, * niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości. Refren. Przed obliczem Pana, który już się zbliża, * który już się zbliża, by sądzić ziemię On będzie sądził świat sprawiedliwie, * a ludy według prawdy. Refren.

DRUGIE CZYTANIE

(Tt 2, 11-14)
Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom – oto jeszcze jedno imię określające nowo narodzone Dziecię – Łaska. Oznacza ono, że Chrystus jest darem dla nas, największym wyrazem miłości Ojca. Ta miłość wykracza poza granice Izraela i poza wszelkie inne granice, ciągle wznoszone przez ludzkość. Ona ogarnia wszystkich, jest uniwersalna, a dopełni się w zbawczej ofierze Chrystusa na krzyżu. Boże Narodzenie jest bowiem początkiem tego, co się dokona w czasie Wielkiej Nocy.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Tytusa.


Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom i poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i żądz światowych, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który wydał samego siebie za nas, aby odkupić nas od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud wybrany na własność, gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

(Łk 2, 10-11) Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Zwiastuję wam radość wielką, dziś narodził się nam Zbawiciel, którym jest Jezus Chrystus. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

(Łk 2, 1-14)
Ewangeliczny opis ukazuje, jak spełniają się po kolei obietnice. Mesjasz przyszedł pod postacią dziecka, pochodzi z rodu Dawida i rodzi się w mieście dawidowym – Betlejem. Jego przyjście jest wydarzeniem, w którym łączy się niebo z ziemią: radują się aniołowie i witają Go prości pasterze. Taka też będzie misja Mesjasza – połączyć na zawsze dwie oddalone od siebie przez grzech sfery: niebiańską i ziemską.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.


W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoim stadem. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: “Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu; dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”. I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: “Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie”.


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


Olśnieni blaskiem świętej nocy

Nawet niewierzący musi przyznać, że narodziny Chrystusa przemieniły świat, ubogaciły wnętrze ludzi, wpłynęły na rozwój sztuki i kultury, a przede wszystkim nadały nowy wymiar ludzkiemu życiu – wymiar daru. Posłanie Jednorodzonego Syna Bożego na świat było wyrazem miłości. “Bóg tak umiłował świat (…)” (por. J 3, 16)
Pan Jezus za pośrednictwem aniołów zwołuje ubogich i prostych pasterzy, aby się im objawić. Woła także mądrych za pośrednictwem ich wiedzy. I wszyscy, poruszeni wewnętrznym wpływem Jego łaski, biegną do Niego, aby Go adorować. Wzywa również nas wszystkich przez Boskie natchnienie i oddaje się nam przez swoją łaskę. Ile razy zapraszał serdecznie również i nas? A jak szybko my Mu odpowiedzieliśmy? Mój Boże! Rumienię się i czuję się zawstydzony, mając dać odpowiedź na tak postawione pytanie.

św. Ojciec Pio