NR 40 / 2004 – UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NMP

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


Dzień Pański

IDŹMY ZA MARYJĄ PO DROGACH ZBAWIENIA!

Każdego roku w środku lata drogami naszej ojczyzny wędrują pątnicy do Maryjnych sanktuariów. Dokąd dążą? Jaki jest cel ich wędrówki? Odpowiedzi mogą być bardzo różne. Każdy z pytanych odpowie inaczej. Pytanie o cel wędrówki moglibyśmy postawić Maryi z Nazaretu. Tak wiele było wędrówek w Jej życiu. Pospieszyła do Ain Karim do Elżbiety, wraz z Józefem do Betlejem, a następnie do Jerozolimy i Egiptu. Wiele razy pielgrzymowała do świątyni jerozolimskiej. Poszła z Jezusem na wesele w Kanie Galilejskiej. Towarzyszyła duchowo lub fizycznie Synowi nauczającemu o królestwie Bożym. Szła z Jezusem dźwigającym Krzyż. Potem, posłuszna woli Syna, udała się wraz z Apostołami do Wieczernika, ucząc ich oczekiwania na dar Ducha Świętego. Przez wieki całe towarzyszy Kościołowi, który jest Ciałem Mistycznym Chrystusa, w jego wędrówce przez dzieje. Dziś dziękujemy Bogu za to, że zaprosił Maryję do siebie, do nieba. Udział Maryi w dziele zbawienia jest dowodem na to, że w pełni zasłużyła na to wyniesienie. Nie mogła ulec zniszczeniu Ta, która była tak święta i tak blisko Boga. Kontemplując Maryję wziętą do nieba zapytajmy siebie o naszą wędrówkę. Jaka jest nasza droga? Dokąd prowadzi nas droga, po której aktualnie idziemy? Oby do nieba – na spotkanie z Bogiem.

bp Adam Szal

Wniebowzięta, Królowo Wszechświata, przyjm nas wszystkich w Twą świętą niewolę.


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE



1 listopada 1950 r. papież Pius XII ogłosił prawdę wiary o cielesnym wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny do nieba. W ten sposób położył ostatecznie kres sporom teologicznym trwającym przez wiele wieków. Ich początek sięga soboru w Efezie (431), który nazwał Maryję “Bogurodzicą”. Jako Matka Boga Maryja zajmuje miejsce wyjątkowe w historii zbawienia i w życiu wierzących. Maryja jest naszą Matką i orędowniczką w naszych sprawach u Boga. Dzisiaj uroczyście obchodzimy jej cielesne “w niebo wzięcie”, w którym objawia się nieskończona miłość Stwórcy do Niej – Matki Syna Bożego, ale także do wszystkich ludzi. Na przykładzie Maryi bowiem Kościół wskazuje na nasze odwieczne powołanie – do pełni życia w Bogu.

PIERWSZE CZYTANIE

(Ap 11, 19a; 12, 1. 3-6a. 10ab)
Znak Niewiasty z Księgi Apokalipsy symbolizuje dwie rzeczywistości: Maryję i Kościół. Niewiasta to Maryja, Matka Syna Bożego, która jednocześnie jest wizerunkiem Kościoła. Jest pierwszą, która uwierzyła i prawzorem wszystkich wierzących w Chrystusa.

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła


Świątynia Boga w niebie się otwarła i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem ukazał się wielki znak na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. Ukazał się też inny znak na niebie: Oto wielki Smok ognisty, ma siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach siedem diademów. Ogon jego zmiata trzecią część gwiazd z nieba i rzucił je na ziemię. Smok stanął przed mającą urodzić Niewiastą, ażeby skoro tylko porodzi, pożreć jej Dziecko. I porodziła Syna – mężczyznę, który będzie pasł wszystkie narody rózgą żelazną. Dziecko jej zostało porwane do Boga i do Jego tronu. Niewiasta zaś zbiegła na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga. I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: “Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca”.

PSALM

(Ps 45, 7 i 10. 11-12. 14-15)
Alegoryczna wizja zaślubin przyszłego Mesjasza Króla z Oblubienicą Izraelem. Autorzy chrześcijańscy odnieśli tekst tego psalmu do zaślubin Jezusa Chrystusa z Jego Kościołem. Refren: Stoi Królowa po Twojej prawicy. Tron Twój, Boże, trwa na wieki, * berłem sprawiedliwym berło Twego królestwa. Córki królewskie wychodzą na spotkanie z tobą, * królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy. Refren. Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, * zapomnij o swym ludzie, o domu twego ojca. Król pragnie twego piękna, * on twoim panem, oddaj mu pokłon. Refren. Córa królewska wchodzi pełna chwały, * odziana w złotogłów. W szacie wzorzystej prowadzą ją do króla, * za nią prowadzą do ciebie dziewice, jej druhny. Refren.

DRUGIE CZYTANIE

(1 Kor 15, 20-26)
Chrystus jako pierwszy powstał z martwych. Każdy, kto w Niego uwierzy będzie miał udział w Jego zmartwychwstaniu. Wniebowzięta Maryja także dostąpiła wielkiej łaski przemiany tego, co śmiertelne i zniszczalne, w to, co nieśmiertelne i niezniszczalne

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian


Bracia: Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez człowieka też dokona się zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc. Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg, zostanie pokonana śmierć.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Maryja została wzięta do nieba, radują się zastępy aniołów. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

(Łk 1, 39-56)
Elżbieta pozdrowiła Maryję jako Matkę swego Pana, Maryja natomiast uwielbiła Boga za Jego wielkie czyny wobec Niej i wobec ludu, wyśpiewując Bogu pieśń dziękczynną – Magnificat.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza


W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: “Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana”. Wtedy Maryja rzekła: “Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim. Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, święte jest imię Jego. A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się Go boją. Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich. Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych. Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za swoim sługą, Izraelem, pomny na swe miłosierdzie. Jak obiecał naszym ojcom, Abrahamowi i jego potomstwu na wieki”.


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


Kochajmy Maryję, pozdrawiajmy Maryję!

Wróćmy do czasów cudnej niewinności, czystości duszy i serca, i aby tak było, wróćmy do dziecięcej miłości ku Maryi! Wpatrujmy się w piękność Maryi! Ile razy wzrok twojej duszy zatrzymuje się z zachwytem na Nieskalanej Dziewicy, tyle razy do serca twego wpada promyk jasny, rozpraszający mgły, oczyszczający serce od pyłu ziemskiego. Tak łatwo wznosić myśl ku Matce Najświętszej, tak łatwo wpatrywać się w Jej piękność, bo cała przyroda, wszystko, co jest na ziemi pięknego, przypomina nam to arcydzieło piękna – Maryję. Czy niebo lazurowe, w które z zachwytem się wpatrujesz, nie wydaje ci się płaszczem błękitnym Najczystszej Dziewicy, pod którym znajdziesz ciche i bezpieczne schronienie? Czy mały, pokorny fiołek, kryjący się w cieniu krzaków rozłożystych, nie przywodzi ci na pamięć Panny pokornej i cichej, radującej się w Bogu Zbawicielu swoim, który “wejrzał na niskość służebnicy swojej” (Łk 1, 48)? A czy księżyc srebrzysty nie wydaje ci się podnóżkiem Królowej, która z wysokości niebios spuszcza wzrok miłosierny na biedne dzieci Ewy? Przeźroczysta toń jeziora – czy ci nie mówi o przeczystym Sercu Maryi, w którym niebo się odbija? Bo żyjąc na ziemi, Maryja nie żyła dla ziemi. Wszystko, co piękne na ziemi, przypomina ci arcydzieło piękna, które wyszło z rąk Stwórcy – Maryję Niepokalaną. Dlaczego więc nie wpatrywać się w to piękno, nie zachwycać się nim? Prośmy Matkę naszą, by nam wyprosiła serce białe, czyste i niewinne. Czy zanik poczucia piękna duszy, zanik świętej niewinności nie jest spowodowany zmniejszającym się, tracącym na gorliwości i gorącości nabożeństwie do Matki Najświętszej? Dzieci Maryi – w górę serca! Czasy niebezpieczne dla duszy, rozhukane morze życia… Zwróćmy się do jasnej Gwiazdy naszej, do Maryi Niepokalanej. Kochajcie Maryję, kochajcie tak gorąco, tak szczerze – jak dobre dzieci! Kochajcie Ją! Ona nam dana od Boga. Jezus na krzyżu w testamencie zostawił nam Maryję. Ostatnia wola Jezusa względem nas: abyśmy byli dobrymi dziećmi Maryi. Więc do tego dążmy, o to się módlmy, o to się starajmy ze wszystkich sił. Ona pragnie zbawienia naszego więcej niż my go pragniemy, więc do Niej się uciekajcie zawsze z dziecięcą ufnością. Nigdy nie pozwólcie zniechęceniu, nieufności rozpanoszyć się w sercu waszym, nigdy! Bądźcie pewni, że Maryja raczej cudem przyjdzie wam z pomocą niż miałaby was opuścić. Jak dzieci w objęciach Matki, tak wy u stóp Maryi spoczywajcie w spokoju. Niech wam szczególnie drogie będą te słowa Maryi: “Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego” (Łk 1, 38). Największym bez wątpienia dowodem naszej miłości ku Maryi jest naśladowanie Jej cnót. Chciejcie więc, jak Ona, być zawsze gotowi na spełnianie Jego woli – czy to wola dla was miła, czy też przynosi krzyż i cierpienie. Nabożeństwo do Matki Najświętszej nie tyle polega na gorących uczuciach i pięknych słowach, co na czynach, na praktykach wiernie, z wytrwałością wykonanych. Czy co dzień odmawiasz choć jedną dziesiątkę Różańca? Czy co dzień wykonujesz jakiś akt miłości bliźniego? Czy starasz się być pożyteczny dla innych z miłości ku Maryi? Ona jest przyczyną naszej radości, naszą Gwiazdą przewodnią, podstawą naszych nadziei, wzorem cnót wszelkich, zadatkiem naszego zbawienia, jest dla nas bramą nieba… Choć was nie znam, ale pragnęłabym, by dusza każdego z was była bielsza od lilii polnej, od śniegu na szczytach Libanu. Chciałabym, gdyby tylko Bóg mi tę łaskę dał, rozbudzić w twym sercu pragnienie życia czystego, niewinnego…

Na podstawie: św. Urszula Ledóchowska, Świętość jest czymś tak prostym .

Oddać się Maryi – Modlitwa

Bądź uwielbiona, Maryjo! Bądź wysławiona! Bądź pochwalona każdym uderzeniem naszych serc, każdym naszym oddechem, każdą naszą myślą, wypowiedzianym słowem, każdym czynem, każdym pragnieniem, zamiarem, intencją. Chcemy żyć dla Ciebie, by żyć jak najlepiej dla Chrystusa, naszego Pana, naszej Miłości, naszej Nadziei, naszego Szczęścia Wiecznego. Amen. .