NR 45 / 2004 – XXV NIEDZIELA ZWYKŁA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


Dzień Pański

TAJEMNICA UBÓSTWA

Święty Paweł przypomina nam, iż Chrystus dla nas stał się ubogim, aby nas swym ubóstwem ubogacić. Jezus ubogi za życia, ogołocony ze wszystkiego, wyznał swą miłość wobec każdego z nas w tajemnicy krzyża. Chrześcijanin nie może przeto służyć Bogu i mamonie, ale z czystymi rękoma bez gniewu i sporu winien zanosić prośby, błagania i dziękczynienia. Wsłuchując się w słowa proroka Amosa, piętnującego społeczne nadużycia, zdumiewamy się ich aktualnością. Obraz bogaczy tego świata, gnębiących ubogich i pozostawiających ich bez pracy, to dramatyczny wizerunek naszego państwa i losu wielu polskich rodzin. Doświadczenie biedy i związanego z nią cierpienia, włączone w tajemnicę Chrystusowego ubóstwa, staje się jednak źródłem ufności i nadziei. Wszak Pan podnosi z prochu nędzarza i dźwiga z gnoju ubogiego. Modlitwa dnia z dzisiejszej Mszy św. przypomina, iż wszystkie nakazy Prawa streszczają się w jednym: przykazaniu miłości Boga i bliźniego. Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, mnieście uczynili. Chrystus wzywa więc dziś, aby ubodzy nie tracili ducha, a ci którzy mogą, by przyszli z pomocą potrzebującym. Oto odpowiedź chrześcijanina na wyznaną miłość Jezusa w tajemnicy Jego ubóstwa.

ks. Andrzej Witko

” Nie możecie służyć Bogu i Mamonie!”.( Łk 16, 13)


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE



W drodze do ojczyzny niebieskiej żyjemy na ziemi, wśród społeczności ludzkiej, podlegamy także jej wielorakiemu oddziaływaniu, jej systemom wartościowania czy obowiązującym modom. Jednakże nigdy, jak przypomina dzisiaj Chrystus, nie wolno nam jako chrześcijanom przedkładać wartości materialnych i doczesnych nad dobra duchowe. Naszym postępowaniem winno rządzić prawo Boże, które m.in. wyraża się poprzez realizację zasad sprawiedliwości społecznej, w trosce o ludzi ubogich czy cierpiących niedostatek. Przykazanie miłości Boga i bliźniego pozostaje wezwaniem, a jego realizacja naszym obowiązkiem.

PIERWSZE CZYTANIE

( Am 8, 4-7)
Amos, pasterz z Tekoa i pierwszy piszący prorok, ukazuje dramatyczny obraz zdeprawowania współczesnego sobie społeczeństwa, panującego wówczas bezprawia. Gospodarczy rozwój i rosnący dobrobyt zwykle nie idą w parze ze sprawiedliwością społeczną

Czytanie z Księgi proroka Amosa.


Słuchajcie tego wy, którzy gnębicie ubogiego i bezrolnego pozostawiacie bez pracy, którzy mówicie: “Kiedyż minie nów księżyca, byśmy mogli sprzedawać zboże? Kiedyż szabat, byśmy mogli otworzyć spichlerz? A będziemy zmniejszać efę, powiększać sykl i wagę podstępnie fałszować. Będziemy kupować biednego za srebro, a ubogiego za parę sandałów i plewy pszenicy będziemy sprzedawać”. Przysiągł Pan na dumę Jakuba: “Nie zapomnę nigdy wszystkich ich uczynków”.

PSALM

( Ps 113, 1-2. 4-6. 7-8)
Pomijając ludzi majętnych i zamożnych, Bóg zwraca się przede wszystkim do ubogich i stojących nisko w hierarchii społecznej. Ta niezwykła ekonomia Boża zrealizowała się w życiu ludu Bożego, w sposób doskonały w życiu Jezusa Chrystusa i Jego Matki – Maryi. Refren: Pana pochwalcie, On dźwiga biednego. Chwalcie słudzy Pańscy, * chwalcie imię Pana. Niech imię Pana będzie błogosławione, * teraz i na wieki. Refren. Pan jest wywyższony nad wszystkie ludy, * ponad niebiosa sięga Jego chwała. Kto jest jak nasz Pan Bóg, † co ma siedzibę w górze, * i w dół spogląda na niebo i na ziemię. Refren. Podnosi z prochu nędzarza * i dźwiga z gnoju ubogiego, by go posadzić wśród książąt, * wśród książąt swojego ludu. Refren.

DRUGIE CZYTANIE

( 1 Tm 2, 1-8)
Wierzący w Chrystusa są częścią ludzkiej społeczności, w której żyją i pracują, a przez swoją modlitwę przyczyniają się do jej zbawienia. Chrystus bowiem umarł na krzyżu, by zbawić wszystkich ludzi

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza.


Zalecam przede wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były za wszystkich ludzi: za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne z całą pobożnością i godnością. Jest to bowiem rzecz dobra i miła w oczach Zbawiciela naszego, Boga, który pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus, który wydał siebie samego na okup za wszystkich jako świadectwo we właściwym czasie. Ze względu na nie ja zostałem ustanowiony głosicielem i apostołem – mówię prawdę, nie kłamię – nauczycielem pogan w wierze i prawdzie. Chcę więc, by mężczyźni modlili się na każdym miejscu, podnosząc ręce czyste bez gniewu i sporu.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

(2 Kor 8, 9) Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Jezus Chrystus, będąc bogaty, dla was stał się ubogim, aby was swoim ubóstwem ubogacić. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

( Łk 16, 1-13)
Bóg obdarzył nas dobrami doczesnymi i nadprzyrodzonymi i oczekuje od nas mądrości w obchodzeniu się z nimi. Winniśmy umiejętnie zarządzać dobrami ziemskimi, a jednocześnie być wierni Bogu i służyć Mu niepodzielnym sercem.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.


Jezus powiedział do swoich uczniów: “Pewien bogaty człowiek miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek. Przywołał go do siebie i rzekł mu: ‘Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządu, bo już nie będziesz mógł być rządcą’. Na to rządca rzekł sam do siebie: ‘Co ja pocznę, skoro mój pan pozbawia mię zarządu? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę. Wiem, co uczynię, żeby mię ludzie przyjęli do swoich domów, gdy będę usunięty z zarządu’. Przywołał więc do siebie każdego z dłużników swego pana i zapytał pierwszego: ‘Ile jesteś winien mojemu panu?’ Ten odpowiedział: ‘Sto beczek oliwy’. On mu rzekł: ‘Weź swoje zobowiązanie, siadaj prędko i napisz: pięćdziesiąt’. Następnie pytał drugiego: ‘A ty ile jesteś winien?’ Ten odrzekł: ‘Sto korcy pszenicy’. Mówi mu: ‘Weź swoje zobowiązanie i napisz: osiemdziesiąt’. Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z ludźmi podobnymi sobie niż synowie światła. Ja także wam powiadam: ‘Zyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków. Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzie niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, prawdziwe dobro kto wam powierzy? Jeśli w zarządzie cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, kto wam da wasze? Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie”.


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


Ocalić ludzi przed przemocą mediów

Używa się nieraz takiego wyrażenia, że środki przekazu są grzeszne. Co to oznacza? Jan Paweł II określa to krótko: przez świat przechodzi nowa rewolucja, nowa wojna z Bogiem, choć tym razem bez przemocy, a jej śmiercionośną bronią są środki przekazu. Ich potęga jest tak wielka, że wpływają one nie tylko na to, jak ludzie myślą, ale także o czym myślą. Zapewne nie wszyscy zdają sobie sprawę z tej potęgi mediów, dlatego nierzadko wydają się być bezbronni wobec ich narzucającej się siły, drapieżnego charakteru, zniewalającej socjotechniki. I tak np. codziennie środki przekazu donoszą o wielu tragicznych wydarzeniach, o złu, przemocy, zabijaniu i gwałtach. Często są to doniesienia mrożące wprost krew w żyłach, a dziennikarze czy kamerzyści jakby na wyrost epatują pleniącym się złem. To samo dotyczy filmów czy innych programów, pełnych przemocy, gwałtów, scen erotycznej perwersji, jednym słowem świata grzechu. Czy należy się potem dziwić, że stadiony sportowe zamieniają się w pole bitwy kibiców konkurujących klubów? Albo też zastanawiać, dlaczego zanika więź z Kościołem? Jedno daje się w tym zauważyć: media donoszą o tych pełnych krwi tragediach jakby z pewną satysfakcją, chcąc nas przekonać, że taki jest świat i nic na to nie poradzimy. I to jest swego rodzaju przemoc duchowa, jakiej dokonują media, agresja emocjonalna poprzez karmienie, zwłaszcza dzieci i młodzieży obrazami, które są wyrwane z rzeczywistości, okrojone i wyizolowane. Dlatego teologowie mówią o podstawowym grzechu środków przekazu, który polega na tym, że media o złu mówią językiem złym i grzesznym, językiem strachu, bez ukazywania tak przyczyn jak i perspektyw wyzwolenia. Czy więc nie chodzi o to, aby snuć przed nami jakąś perspektywę czarnowidztwa, załamania rąk? Czy nie chodzi w tym o nowy styl walki o człowieka, a właściwie walki z chrześcijaństwem? Wszak w chrześcijaństwie grzech jest grzechem zbawionym, nie wolno chrześcijaninowi mówić o grzechu i złu jakby do zła należało zwycięstwo! Nie ulega wątpliwości, że środki przekazu próbują nam wmówić, że taki już jest ten nasz świat, zepsuty do szpiku kości, że nie ma ludzi prawych, uczciwych, na których można liczyć. Jednym słowem, wszyscy ludzie są umoczeni, uzależnieni od czegoś tam, słabi, ze złymi skłonnościami. Efekt może być tylko jeden: oswojenie nas ze złem, promowanie ludzi niegodnych, rozmycie wartości, tworzenie anty-Dekalogu. Jest to bardzo niebezpieczne zwłaszcza dla psychiki dzieci, które są wrażliwe na prawdę i fałsz, dobro i zło

Na podstawie książki: Czesław Ryszka, Ocalić wartości. Różaniec z Janem Pawłem II, Biblioteka Dnia Pańskiego 14

Modlitwa za pracujących w wydawnictwach katolickich

Chwalebny Apostole Narodów, święty Pawle, który z takim zapałem zabiegałeś o zniszczenie w Efezie pism gorszących umysł wiernych, czuwaj nad nami także dziś. Ty widzisz jak bezbożna prasa próbuje wyrwać nam z serca nieoceniony skarb wiary i czystość obyczajów. Oświeć, błagamy cię, święty Apostole, umysły licznych pisarzy, aby zaprzestali wyrządzać szkody duszom. Porusz ich serca do zaniechania zła, jakiego dopuszczają się względem małej owczarni Jezusa Chrystusa. Uproś nam łaskę, byśmy zawsze ulegli głosowi najwyższego Pasterza, nie tolerowali nigdy niebezpiecznych pism, lecz usiłowali popierać i rozpowszechniać te, które pomagają wszystkim w pracy dla większej chwały Bożej, rozwoju Kościoła i zbawienia dusz. Amen.