NR 22 / 2006 – III NIEDZIELA WIELKANOCNA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


JESTEŚMY JEGO ŚWIADKAMI


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE


PIERWSZE CZYTANIE (Dz 3, 13-15. 17-19)
Święty Piotr opowiada, jak doszło do skazania Jezusa. Oskarża żydów, że to ich wyrok wydał na śmierć Jezusa – świętego i sprawiedliwego, a ocalił Barabasza – zabójcę. Ale mowa Piotra to nie jest tylko historia zbawienia, to także teraźniejszość zbawienia. Piotr mówi dzisiaj: wydaliście Go, zaparliście się Go, zabiliście. I mówi to do nas. Do nas też mówi: pokutujcie więc i nawróćcie się.

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Piotr powiedział do ludu:
«Bóg naszych ojców, Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, wsławił Sługę swego, Jezusa, wy jednak wydaliście Go i zaparliście się Go przed Piłatem, gdy postanowił Go uwolnić. Zaparliście się Świętego i Sprawiedliwego, a wyprosiliście ułaskawienie dla zabójcy. Zabiliście Dawcę życia, ale Bóg wskrzesił Go z martwych, czego my jesteśmy świadkami.
Lecz teraz wiem, bracia, że działaliście w nieświadomości, tak samo jak przełożeni wasi. A Bóg w ten sposób spełnił to, co zapowiedział przez usta wszystkich proroków, że Jego Mesjasz będzie cierpiał. Pokutujcie więc i nawróćcie się, aby grzechy wasze zostały zgładzone».
PSALM
(Ps 4, 2. 4-9)
W wołaniu psalmisty jest coś, co zadziwia. To pewność, że Bóg odpowie: Pan mnie wysłucha, gdy będę Go wzywał. Ta pewność – jak mówi psalm – pozwala zasypiać spokojnie. Ale nie tylko zasypiać. Ta pewność pozwala spokojnie żyć, żyć bezpiecznie.
Refren: Wznieś ponad nami światłość Twoją, Panie. lub: Alleluja. Kiedy Cię wzywam, odpowiedz mi, Boże, * który wymierzasz mi sprawiedliwość. Tyś mnie wydźwignął z utrapienia, * zmiłuj się nade mną i wysłuchaj moją modlitwę. Ref. Wiedzcie, że godnym podziwu czyni Pan swego wiernego, * Pan mnie wysłucha, gdy będę Go wzywał. Spokojnie zasypiam, kiedy się położę, * bo tylko Ty jeden, Panie, pozwalasz mi żyć bezpiecznie. Ref.
DRUGIE CZYTANIE
(1 J 2, 1-5a)
Poznać Chrystusa – tymi słowami św. Jana można zdefiniować chrześcijaństwo. Ale nie o wiedzę tutaj chodzi i nie o poznanie rozumowe. Poznać Jezusa to znaczy rozpoznać w Nim Tego, który stał się ofiarą przebłagalną za nasze grzechy – za mój grzech. Z tego poznania rodzi się wdzięczność, a z wdzięczności posłuszeństwo Jego przykazaniom
.

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Jana Apostoła

Dzieci moje, piszę wam to dlatego, żebyście nie grzeszyli. Jeśliby nawet ktoś zgrzeszył, mamy Rzecznika wobec Ojca – Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy, i nie tylko za nasze, lecz również za grzechy całego świata.
Po tym zaś poznajemy, że Go znamy, jeżeli zachowujemy Jego przykazania. Kto mówi: «Znam Go», a nie zachowuje Jego przykazań, ten jest kłamcą i nie ma w nim prawdy. Kto zaś zachowuje Jego naukę, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
(Por. Łk 24, 32) Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Panie Jezu, daj nam zrozumieć Pisma,

niech pała nasze serce, gdy do nas mówisz. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
(Łk 24, 35-48)
Jedną z najtrudniejszych prawd Credo jest wiara w ciała zmartwychwstanie. Życie wieczne kojarzy nam się z bezcielesnością, a niebo to dom, gdzie mieszkać będą nasze dusze. Dzisiejsza Ewangelia przywołuje Zmartwychwstałego, który ukazuje się swoim uczniom w ciele. By ich o tym przekonać spożywa z nimi posiłek. Ale ten posiłek to nie tylko dowód. To także zapowiedź wieczności, gdzie Pan przygotuje ucztę z wybornych win, z najpożywniejszego mięsa.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak poznali Jezusa przy łamaniu chleba.
A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: «Pokój wam».
Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: «Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam». Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi.
Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: «Macie tu coś do jedzenia?». Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i jadł wobec nich.
Potem rzekł do nich: «To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach». Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma.
I rzekł do nich: «Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego».


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


Z Tobą życie jest piękne…