NR 48 / 2007 – XXVII NIEDZIELA ZWYKŁA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


DEPOZYT WIARY


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE



Po całotygodniowym trudzie znów gromadzimy się na Mszy św. Wiemy, że nasza wiara by osłabła, gdyby nie te niedzielne spotkania z naszym Panem, Jezusem Chrystusem, gdyby nie pokarm jakim dla naszej duszy są Jego słowa. Również w życiu rodzinnym i zawodowym bylibyśmy coraz słabsi, gdyśmy nie karmili się Ciałem i Krwią Chrystusa. Jeśli będziemy trwali z Nim, On będzie przymnażał nam wiary, będzie rozpalał naszą miłość i umocni nadzieję na osiągnięcie życia wiecznego.

PIERWSZE CZYTANIE
(Ha 1, 2-3; 2, 2-4)
Czasem może nam się wydawać, że się modlimy, ale nasze modlitwy pozostają niewysłuchane. Zupełnie jakby Bóg o nas zapomniał. Bóg jednak nigdy nie zapomina o swoich wiernych, choć czasem dopiero po wielu latach udziela tego, o co Go proszą. Zresztą on wie o wiele lepiej od nas, co jest nam potrzebne, i wysłuchuje naszych próśb „po swojemu”. Udziela tych łask, które w danej chwili rzeczywiście są dla nas dobre.

Czytanie z Księgi proroka Habakuka

Dokądże, Panie, wzywać Cię będę, a Ty nie wysłuchujesz? Wołać będę ku Tobie: «Krzywda mi się dzieje», a Ty nie pomagasz? Czemu każesz mi patrzeć na nieprawość i na zło spoglądasz bezczynnie? Oto ucisk i przemoc przede mną, powstają spory, wybuchają waśnie.
I odpowiedział Pan tymi słowami: «Zapisz widzenie, na tablicach wyryj, by można było łatwo je odczytać. Jest to widzenie na czas oznaczony, lecz wypełnienie jego niechybnie nastąpi; a jeśli się opóźnia, ty go oczekuj, bo w krótkim czasie przyjdzie niezawodnie. Oto zginie ten, co jest ducha nieprawego, a sprawiedliwy żyć będzie dzięki swej wierności».
PSALM
(Ps 95, 1-2. 6-7ab. 7c-9)
Z wielką wdzięcznością wysławiajmy Boga za to, że w swej Opatrzności czuwa nad nami tak, jak dobry pasterz czuwa nad swym stadem, by żadnej z owiec nie przydarzyło się nic złego.
[c1]Refren:[/c1] Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie. Przyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu, [c1]*[/c1] wznośmy okrzyki ku chwale Opoki naszego zbawienia. Stańmy przed obliczem Jego z uwielbieniem, [c1]*[/c1] radośnie śpiewajmy Mu pieśni. [c1]Ref.[/c1] Przyjdźcie, uwielbiajmy Go padając na twarze, [c1]*[/c1] zegnijmy kolana przed Panem, który nas stworzył. Albowiem On jest naszym Bogiem, [c1]*[/c1] a my ludem Jego pastwiska i owcami w Jego ręku. [c1]Ref.[/c1] Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego: [c1]†[/c1] «Niech nie twardnieją wasze serca jak w Meriba, [c1]*[/c1] jak na pustyni w dniu Massa, gdzie Mnie kusili wasi ojcowie, [c1]*[/c1] doświadczali Mnie, choć widzieli moje dzieła». [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE (2 Tm 1, 6-8. 13-14)
Wiara chrześcijańska jest jak drogocenny depozyt otrzymany od Jezusa za pośrednictwem Apostołów. Pasterze Kościoła mają obowiązek czuwać nad tym, by nikt nie zniszczył tego depozytu: strzegą skarbu naszej wiary przed wszelkimi herezjami i błędami. Również my starajmy się troszczyć o rzetelne przekazywanie wiary i nauki chrześcijańskiej młodszemu pokoleniu. Każdy z nas w swym środowisku może i powinien być apostołem i świadkiem Jezusa Chrystusa.

Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

Najdroższy:
Przypominam ci, abyś rozpalił na nowo charyzmat Boży, który jest w tobie przez włożenie moich rąk. Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości, i trzeźwego myślenia. Nie wstydź się zatem świadectwa Pana naszego ani mnie, Jego więźnia, lecz weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii według danej mocy Boga.
Zdrowe zasady, któreś posłyszał ode mnie, miej za wzorzec w wierze i miłości w Chrystusie Jezusie. Dobrego depozytu strzeż z pomocą Ducha Świętego, który w nas mieszka.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
(1 P 1, 25) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.

Słowo Pana trwa na wieki,

to słowo ogłoszono wam jako Dobrą Nowinę. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
(Łk 17, 5-10)
W ziarnie gorczycy jest ukryta wielka moc: w krótkim czasie może z niego wyrosnąć krzew wysoki na 2 lub 3 metry. Taką twórczą moc powinna też mieć nasza wiara. Wiara chrześcijańska bowiem nie oznacza biernego i bezkrytycznego przyjmowania tego, co mówią inni. Jest ona przede wszystkim zawierzeniem i oddaniem swych sił i umiejętności na służbę naszemu Panu. Ten zaś, kto jest duchowo zjednoczony z Jezusem, każdego dnia na nowo się przekonuje, że bez Niego niewiele może uczynić dobrego.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Apostołowie prosili Pana: «Przymnóż nam wiary». Pan rzekł: «Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: „Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze”, a byłaby wam posłuszna.
Kto z was mając sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: „Pójdź i siądź do stołu?”. Czy nie powie mu raczej: „Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż zjem i napiję się, a potem ty będziesz jadł i pił?”. Czy dziękuje słudze za to, że wykonał to, co mu polecono?
Tak mówcie i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać”».


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE