NR 27 / 2008 – UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


CHLEB ŻYCIA

Bóg jest Dawcą wszelkiego pożywienia. Nie zawsze mamy czas, żeby się nad tym zatrzymać; nie zawsze dostrzegamy w Bogu głównego Żywiciela. Najstosowniejsza chwila na taką refleksję o Bożych darach to modlitwa przed jedzeniem posiłkiem.
Oczy wszystkich oczekują Ciebie, Ty zaś dajesz im pokarm we właściwym czasie. Ty otwierasz swą rękę i wszystko, co żyje, nasycasz do woli (Ps 145, 15-16). To zapis tylko cząstki naszej ludzkiej rzeczywistości. Istnieje bowiem jeszcze inny pokarm, z którym utożsamia się sam Jezus, zapewniając, że tylko Jego chleb i przez Niego podane wino daje życie i nieśmiertelność. Nie może być inaczej, skoro Bóg jest nieśmiertelny, nieśmiertelność niesie każda Jego cząstka. Chrystus dał swoje ciało za życie świata, a swoją krew uczynił gwarancją trwania w nowym, wiecznym przymierzu. Chleb wzniesiony przez Melchizedeka i wino przez niego ofiarowane jako znak dziękczynienia za zwycięstwo Abrama w rękach Chrystusa Arcykapłana staje się Jego Ciałem i Krwią i daje nową siłę ludowi Bożemu.
Dziś udajemy się do czterech ołtarzy ustawionych w różnych miejscach naszych wiosek i miast. Są one symbolami czterech stron świata, bo na cały świat posyła Pan swoich uczniów. Przy każdym z ołtarzy odczytujemy albo śpiewamy fragment Ewangelii – kolejno każdego z czterech ewangelistów. Oto czytelny znak uniwersalizmu chrześcijaństwa: cztery ołtarze, cztery Ewangelie i droga obok naszych domów – droga pielgrzymów tak często dalekich od Pana (por. 2 Kor 5, 6).

bp Jan Bernard Szlaga

„Jak On może nam dać swoje Ciało na pożywienie?” (J 6, 52)


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE



W Eucharystii Chrystus Pan pozostawił nam pamiątkę swojej śmierci i zmartwychwstania. Jest to Jego wielkanocny dar, a zarazem wielka tajemnica wiary. Dzisiaj pragniemy ukazać ten dar całemu światu, wychodząc na ulice w uroczystej procesji. Chcemy dać świadectwo o naszej chrześcijańskiej wierze i jednocześnie oddać hołd i uwielbienie Chrystusowi obecnemu pośród nas w znakach chleba i wina.

PIERWSZE CZYTANIE
(Pwt 8, 2-3. 14b-16a)
Gdy Bóg prowadził swój lud do ziemi obiecanej, zesłał mu jako pokarm mannę – chleb z nieba. Dał także słowo ust swoich, bo nie samym chlebem żyje człowiek. Starotestamentowe znaki znalazły swe wypełnienie w Chrystusie Jezusie, który prawdziwie jest Słowem Bożym i Chlebem z nieba.

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

Mojżesz powiedział do ludu:
«Pamiętaj na wszystkie drogi, którymi Cię prowadził twój Pan Bóg przez te czterdzieści lat na pustyni, aby cię utrapić, wypróbować i poznać, co jest w twym sercu; czy strzeżesz Jego polecenia, czy też nie.
Utrapił cię, dał ci odczuć głód, żywił cię manną, której nie znałeś ani ty, ani twoi przodkowie, bo chciał ci dać poznać, że nie samym tylko chlebem żyje człowiek, ale wszystkim, co pochodzi z ust Pana.
Nie zapominaj twego Pana Boga, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli. On cię prowadził przez pustynię wielką i straszną, pełną wężów jadowitych i skorpionów, przez ziemię suchą, bez wody, On ci wyprowadził wodę ze skały najtwardszej. On żywił cię na pustyni manną, której nie znali twoi przodkowie».
PSALM (Ps 147B, 12-13. 14-15. 19-20)
Słowo Boże jest źródłem życia. Dzięki jego stwórczej mocy Naród Wybrany doświadczał błogosławieństwa, pokoju i bezpieczeństwa, urodzaju i pomyślności. Także Kościół uwielbia Boga w Jego Słowie.
[c1]Refren:[/c1] Kościele święty, chwal swojego Pana. [c1]lub:[/c1] Alleluja. Chwal, Jerozolimo, Pana, [c1]*[/c1] wysławiaj Twego Boga, Syjonie. Umacnia bowiem zawory bram twoich [c1]*[/c1] i błogosławi synom twoim w tobie. [c1]Ref.[/c1] Zapewnia pokój twoim granicom [c1]*[/c1] i wyborną pszenicą hojnie ciebie darzy. Śle swe polecenia na krańce ziemi, [c1]*[/c1] i szybko mknie Jego słowo. [c1]Ref.[/c1] Oznajmił swoje słowo Jakubowi, [c1]*[/c1] Izraelowi ustawy swe i wyroki. Nie uczynił tego dla innych narodów. [c1]*[/c1] Nie oznajmił im swoich wyroków. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE (1 Kor 10, 16-17)
Spożywanie Ciała i Krwi Pańskiej oznacza pełną jedność z Chrystusem i pełną łączność z Chrystusowym Ciałem, którym jest Kościół. Eucharystia to sakrament doskonałej komunii.

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:
Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest udziałem we Krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest udziałem w Ciele Chrystusa? Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 6, 51) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
Ja jestem chlebem żywym,
który zstąpił z nieba.
Jeśli kto spożywa ten chleb,
będzie żył na wieki. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (J 6, 51-58)
W Jezusie Chrystusie wypełniają się wszystkie zapowiedzi i obietnice Starego Testamentu. On jest Chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Nie tylko daje chleb podtrzymujący życie doczesne, ale przede wszystkim sam jest Chlebem, który daje życie wieczne.

Słowa Ewangelii według świętego Jana

Jezus powiedział do Żydów:
«Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało za życie świata».
Sprzeczali się więc między sobą Żydzi mówiąc: «Jak On może nam dać swoje Ciało na pożywienie?».
Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywać Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił, nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a pomarli. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki».


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


MATKA APOSTOŁKĄ EUCHARYSTII [2]