NR 42 / 2008 – XXI NIEDZIELA ZWYKŁA

WPROWADZENIE
KATECHEZA
LITURGIA


EGZAMIN DOJRZAŁOŚCI

Dla wielu Chrystus był pytaniem i zagadką. Urodził się w małej mieścinie. Uważano Go za syna cieśli z Nazaretu i był z zawodu cieślą. Nie uczęszczał do żadnej szkoły, nie słuchał ówczesnych mistrzów Prawa, a znał je lepiej niż oni. Niczego nie napisał, tylko nauczał, a uczył jak mający władzę. Nauką swoją poruszył całą Judeę i Galileę.
Nadeszła wreszcie chwila egzaminu, podczas którego był On zarówno egzaminatorem, jak i tematem, gdy skierował do apostołów pytanie: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? Piotr w imieniu własnym i pozostałych odpowiedział: Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego. Egzamin wypadł celująco. Piotr słyszy słowa pochwały i wyróżnienia, a potem zapowiedź przyszłej władzy. Samo przekazanie władzy nastąpi później, po Zmartwychwstaniu Pana. Piotr i apostołowie muszą do tego czasu jeszcze duchowo dojrzeć. Zwłaszcza Piotr, który będzie musiał przejść przez próbę wiary i miłości.
Można zapytać: Dlaczego Piotr został wybrany na opokę Kościoła? Byli przecież inni: umiłowany Jan, gorliwy Jakub, cichy i skromny Andrzej. A tymczasem Chrystus wybiera tchórzliwego Piotra. Czy nie za słaba to opoka? Po ludzku – bardzo słaba. Ale jej siłą jest właśnie wiara w Chrystusa, a nie w siebie. Bez Chrystusa Piotr może być tylko miernym rybakiem. Zatem prawdziwa, choć niewidoczna opoka to Jezus Chrystus. Jest nią dziś, będzie jutro i zawsze.

ks. Zbigniew Godlewski

„Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Bo ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie”.
(Mt 16, 17)


LITURGIA
KATECHEZA
WPROWADZENIE



A wy za kogo mnie uważacie? – zapyta nas dzisiaj Jezus, oczekując od każdego indywidualnej deklaracji. Chrześcijaństwo jest bowiem historią osobistej odpowiedzi każdego wierzącego na miłość Bożą objawioną w Chrystusie Jezusie. Tej odpowiedzi udzielamy również w Eucharystii. Wyznajemy naszą wiarę w Chrystusa jako wspólnota i indywidualnie, gdy Pan w Komunii św. przychodzi do każdego z nas z osobna.

PIERWSZE CZYTANIE
(Iz 22, 19-23)
W jednej z adwentowych antyfon Jezus jest nazwany „kluczem Dawidów”. Królowanie Eliakima z dynastii Dawidowej, o którym mówi dziś prorok Izajasz, jest zapowiedzią królowania Jezusa, którego wyroki będą ostateczne.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

To mówi Pan do Szebny, zarządcy pałacu:
«Gdy strącę cię z twego urzędu i przepędzę cię z twojej posady, tegoż dnia powołam sługę mego, Eliakima, syna Chilkiasza. Oblokę go w twoją tunikę, przepaszę go twoim pasem, twoją władzę oddam w jego ręce; on będzie ojcem dla mieszkańców Jeruzalem oraz dla domu Judy.
Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu: gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy. Wbiję go jak kołek na miejscu pewnym, i stanie się tronem chwały dla domu swego ojca».
PSALM (Ps 138, 1-2a. 2bc i 3. 6 i 8bc)
Wierność Boga jest wieczna, nie odstąpi On od przymierza, które zawarł z człowiekiem. Psalmista staje więc przed Nim z wdzięcznością i uwielbieniem. Od Boga bowiem, a nie od człowieka, zależą ludzkie losy. [c1]Refren:[/c1] Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki. Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, [c1]*[/c1] bo usłyszałeś słowa ust moich; będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów. [c1]*[/c1] Pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku. [c1]Ref.[/c1] I będę sławił Twe imię [c1]*[/c1] za łaskę Twoją i wierność. Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, [c1]*[/c1] pomnożyłeś moc mojej duszy. [c1]Ref. [/c1] Pan, który jest wysoko, patrzy łaskawie na pokornego, [c1]*[/c1] pyszałka zaś dostrzega z daleka. Panie, Twa łaska trwa na wieki, [c1]*[/c1] nie porzucaj dzieła rąk Twoich. [c1]Ref.[/c1]
DRUGIE CZYTANIE (Rz 11, 33-36)
Często powtarzamy, iż niezbadane są wyroki Opatrzności. Apostoł Paweł wychwala Bożą mądrość, która jest tak różna od ludzkiej, że często trudno jest nam ją dostrzec, chociaż przejawia się we wszystkim. Dlatego człowiek nigdy nie był i nie będzie doradcą Boga.

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian

O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi!
Kto bowiem poznał myśl Pana albo kto był Jego doradcą?
Lub kto Go pierwszy obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę?
Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko. Jemu chwała na wieki. Amen.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 16, 18) [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.

Ty jesteś Piotr-Opoka

i na tej opoce zbuduję mój Kościół,

a bramy piekielne go nie przemogą. [c1]Aklamacja:[/c1] Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Mt 16, 13-20)
W Ewangelii powraca starotestamentalna metafora klucza. Klucze symbolizują przekazanie władzy Piotrowi, pierwszemu papieżowi, który będzie sprawował najwyższy urząd w Kościele. Jego duchowe zwierzchnictwo, chociaż sprawowane jest na ziemi, sięga wieczności. Jest to władza nad łaską, którą Kościół hojnie rozdziela tym, którzy jej zapragną.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?».
A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków».
Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?».
Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjaszem, Synem Boga żywego».
Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr-Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».
Wtedy przykazał uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.


KATECHEZA
LITURGIA
WPROWADZENIE


BÓG OBJAWIA SIĘ W SŁOWIE